Laatste artikelen

Wat begon in januari met een ingestorte lade in een ladekast - te zware last wol en garen - eindigde uiteindelijk in een gezellige dag met Knit & Knot én een kleurig hek.

In oktober kocht ik op de Knit & Knotbeurs wol en garen. De Stylecraft garens lagen in januari nog in de tas. Nu maar eens opruimen. In de ladekast. De kast begon te protesteren. Lade te vol. Beetje aandrukken wil wel eens helpen. Krak...zakte de bodem van de lade naar beneden en stortte de wol neer. Rolden de bollen door de kamer.

Lade gerepareerd. Is een Ikea-kast: plaat bevestigen en schoefjes aandraaien. Toch die lade maar niet meer gebruiken voor de wol: er zit een barst in de bodem. Alle garens op een berg gegooid. Ook die in de vele losse zakken en manden. Ik had al tijden een kastruimte-probleem. De boel herschikken. Soort bij soort, kleur bij kleur. Gingen alle bollen en strengen in vele stevige doorzichige plastic kratten. Stapelbaar, heel handig!

Lag er nog één zak op de grond. Inhoud: honderd én nog wat gehaakte bloemen. Restjes van een lantaarnpaal-jasje. Bewaard voor een project 'ooit' dat nooit van de grond kwam: een hartvorm van gehaakte bloemen maken. Een warm wolhart. Leg ik die zak in de lege lade. 

Toen kwam Knit & Knot op het idee om de bloemen buiten te zetten in de voorjaarseditie van de beurs. Oproep: wil je bloemen haken? Al waren mijn bloemen kleiner dan het gevraagde formaat: ik bood ze toch aan. Met het verhaal over het 'ooit' project dat ik inmiddels had afgeschreven. "Jullie mogen de bloemen hebben!". Kreeg ik een vraag terug: "Wil je dat hart maken? Is prachtig om aan het hek te hangen om de bezoekers te verwelkomen". 

Om er een echte blikvanger van te maken ging ik 'bijhaken'. Een hele bloemenzee. Het aan elkaar naaien van de bloemen met ijzersterk naaigaren in de juiste vorm bleek een tijdrovend maar vooral lastig karwei. Was het werk op het nippertje klaar!

Toch kon ik de naald niet neerleggen. De volgende dag, een gelukkig zonnige zaterdag voor Pasen, was die naald nodig om het hart met 30 meter ijzergaren stevig aan het hek te naaien. Geen moeilijk karwei. Kost je een paar uur en is behoorlijk saai. In gezelschap van de dames van Knit & Knot - Miranda en Thea -, met lekkere koffie, warm zonnetje en veel belangstelling van langslopende Tilburgers en niet Tilburgers was het heerlijk werken. Te midden van bedrijvigheid: de andere hekken werden door de dames, met hulp van Steef - de aardige jongeman mét eigen haakclub - ook versierd. Het was echt leuk om te doen en mee te maken.

Nu loopt een lantaarnpaaljasje in ons dorp weinig risico. Al jaren wordt zo'n ding met respect behandeld. Zelfs door lantaarnpaalmonteurs en onderhoudspersoneel. Maar een hart aan het hek in de studentenstad Tilburg, in het centrum aan een druk bewandelde weg, is toch echt een heel andere wereld. 

Eenmaal klaar nam ik bewust geen afscheid van mijn gehaakte hart. Ik zie hem vrijdag weer (hoop ik). Ik heb er veel passie in gestopt. Die passie geeft het hart een ziel. Zelfs een stoeptegelstarende junk keek op en riep blij "Kunst!". Waarna hij weer stoeptegelstarend verder liep. Een buitenlands hippieachtig stelletje keek hun ogen uit. Zij door een roze hartjesbril!

Er kwamen bij het hek echt handwerkverhalen van voorbijgangers los. Een lieve oudere vrouw die altijd dol was op handwerken maar door haar beperkte zicht afscheid moest nemen van die hobby. Prachtige verhalen. Hartverwarmende reacties van vreemden. Soms gevoelig, soms droef, soms echte inkijkjes in levens. Het is indrukwekkend om te beleven hoe mensen verhalend reageren op zo'n wollig, kleurig hart.

Dat het hart zoveel aandacht trok en voorbijgangers zó reageren ging mijn verwachtingen te boven. Ik hoop wel dat 'Tilburg' , ook in het donker, dit warme wolhart blijft respecteren. Het (ongeschonden) aan het hek laat hangen. En ook de andere mooie aankleding van het hek. Hoop het van harte! 

Nu kijk ik nu uit naar vrijdag. Weerzien met mijn kleurig hart. De beurs bezoeken die mijn wolmonster-hartje  altijd hongerig maakt. Op zoek naar bijzonder garen. De lege lade met barst in de bodem kan vast een kleine, nieuwe collectie dragen. De wol van mijn favoriete winkel, ook te vinden op de beursvloer - "Recht en Averecht" - is nooit zwaar. In geval van nood leg ik mijn eigen beurs, dan leeg, in die lege lade en berg ik de prachtige wol in mijn tas!

Foto's: Miranda Mosterd - Knit & Knot. Dank aan jou!

Tot Babbelzzz

PS: Bedenk ik mij dat ik het haken heb geleerd in deze stad. Lang geleden op de lagere school...

Reacties (1)

Blij nieuws! Ik ben toegelaten tot de opleiding aan de Dutch Felt Academy. Sprong een gat in de lucht. Had echt wat dagen nodig om te beseffen dat die droom nu werkelijkheid is geworden.
Hoef ik niet eens weken te wachten om daarmee aan de slag te gaan.

Ik ben inmiddels begonnen met het 1e lesblok. De online-lessen met viltopdrachten. Zo leuk. Bij het lesblok hoort ook het kijken naar viltkunstwerken van anderen. Er een verslag over schrijven. Hoe meer je kijkt, hoe meer je leert.

Het 1e lesblok wordt aan het einde van de lente afgesloten met een praktijkweek in Friesland. In Baard. Op het platteland. Al duurt dat wel nog wat weekjes, het is nu wel tijd om onderdak te regelen. Dan is Airbnb een mooie oplossing! Had ik een hele avond nodig om fietsafstanden te checken (Baard heeft geen overnachtingsmogelijkheden), bus- en treinverbindingen op te zoeken, de dienstregelingen in het weekend bekijken. Inmiddels ken ik zo ongeveer alle stations in Friesland, alle dorpjes en gehuchten tussen Sneek en Leeuwarden. Weet ik waar bussen rijden en waar niet. Waar kleine lokale supermarktjes huizen... 

De twee mogelijkheden die enkele kilometers verwijderd zijn van het atelier bleken - precies in de werkwerkperiode - bezet: geboekt door medestudenten? Door twee van de acht andere dames?

Vond ik een bereikbaar onderkomen op 8 kilometer afstand, is ook met een fiets te doen. Een heerlijke 'Buitenplaats' in Boksum. Een compleet huisje. Toepasselijk: voorheen de schapenschuur. Nu verbouwd tot een mooi, rustig, heel licht en ruim onderkomen. En - het kan daar haast niet anders - landelijk gelegen. De eitjes voor je ontbijt, geproduceerd door de lokale kippen in de tuin, staan voor je klaar bij aankomst. Leuk! Ik heb er nu al zin in! 

Tot Babbelzzz

PS: in de recenties las ik dat de schapen voor de raam staan. Kan ik ook daar genieten van wol!


Reacties

Wat jaartjes geleden haakte ik veel te ijverig teveel bloemen voor de bloemenjas van de lantaarnpaal. De niet gebruikte bloemen gingen in een zak. Ik bedacht er ooit één groot bloemenhart van te maken. Haakte nog meer exemplaren bij....

Hier ligt het restant van de bloemen nog los in hartvorm: de lantaarnpaal was al gepimpt. 

Tot uitvoering van het hart kwam het niet: andere prioriteiten.

Het bloemen gingen in de kast. Het plan niet. Af en toe gebruikte ik een enkele bloem om post op te sieren. Maakte ik voor in huis een vaasje met altijd 'verse' kleurrijke bloemen. De rest bewaarde ik.

Nu wordt het tijd om ze voor de dag te halen. Voor het juiste effect de voorraad nog groter te maken. Nog meer bloemen te haken.

Waarom? Om de 5e editie van de Knit & Knotbeurs op te sieren! Als groot bloemenhart van wol (nou ja, acrylgaren) op het hek voor de ingang. Nu nog bekijken hoe ik al die bloemen ga bevestigen.

Het mooiste en praktische lijkt mij een gehaakt of gebreide (rode) hartvorm als basis. Aan de voorkant de gehaakte bloemen. Aan de achterkant een groot bloempatroon mazen: als leiraad én basis het telpatroon van een bloementrui uit een Ariande van 1984. Komt die ook weer eens uit de kast.

Dat basishart maken, zonder patroon, is niet de moeilijkste klus. Het mazen kost vast de nodige tijd: met een goede planning te doen. Met aannaaien van gehaakte bloemen heb ik genoeg ervaring! Moet ik het raadsel nog oplossen hoe die bloemen stevig met naald en draad op de hartvormige ondergrond te bevestigen zonder dat die steken op de achterkant zichtbaar zijn. Een "dubbelwandig" hart, als een quilt doorstikken, zou de mooiste en beste oplossing zijn. Stevigste resultaat opleveren. Zo is schrijvend dit probleem meteen oplost. 

Wat zou het leuk zijn als mijn overschot aan gehaakte bloempjes eindelijk een warm wolhart gaat vormen. Openbaar zichtbaar: alle bezoekers mag verwelkomen. Om hun wolharten sneller te laten kloppen voordat ze het Wol-Walhalla van de Knit- en Knotbeurs in Tilburg betreden! 

Op mijn eigen risico: zulke werkjes zijn al eerder gestolen van de hekken. Gelukkig heb ik ook ervaring in het 'hufterproof' vastzetten van haaksels in de buitenwereld. Dun ijzersterk ijzergaren gebruiken, talloze steekjes maken die je om je om de zoveel centimeter afhecht. Zodat het een hele klus wordt om het werk te verwijderen: je zelf ook ruim een halve dag nodig hebt om alles vast te zetten  (en weer los te maken). 

Met wat geluk én respect van de Tilburgse bevolking plus bezoekers van de stad gaat het hart dit avontuur overleven. Bewaar ik het hart na de beurs op de groeiende stapel oude lantaarnpaaljasjes. Materiaal dat een straatleven achter de rug heeft. Materiaal waar ik ooit iets van ga maken, waarschijnlijk tassen. Omdat handwerk met een zichtbaar leven achter de rug zo boeiend is. Goed te combineren met ander recycelbaar materiaal. Misschien zelfs versleten plastic zakken. Dat is iets voor later, voor ooit. Toekomstige uitdagingen!

Tot Babbelzzz

PS: alles onder enig voorbehoud: de afstemming met de beursorganisatie over de kleine details loopt nog. Een prettig pad vol vertrouwen. En zo ga ik alvast ook aan de slag!


Reacties (1)

Iedereen heeft als kind wel eens spontaan antwoord gegeven op de vraag "Wat ga je later worden?". Ik wist het wel. Heel overtuigend: handwerkjuf. Met de hoogste punten voor creativiteit, handvaardigheid en fantasie (je werd op de lagere school op alles getoetst) zou zoiets mogelijk zijn. Maar toen ik eenmaal voor een vervolgstudie na de middelbare opleiding moest kiezen bleek het vak van hankwerkjuf te zijn uitgestorven.

Verliep mijn toekomst totaal anders. Kwam ik op kantoor terecht, stond aan de wieg van automatisering en softwaretesten. Dat testen werd een vak, ik groeide mee. Beleefde alle facetten van dat vak. Van uitvoering tot planning, coördinatie en management. 

Na 37 jaar fulltime werken kwam daar verandering in. Verdween eind vorig jaar mijn functie. Kon ik als uitvoerend testspecialst mijn werk voortzetten op voorwaarden van diploma's halen en meerdere keren per week zo'n 6 uur OV-uren reizen. Was het kiezen: mijn riante salaris behouden en toegeven aan de eisen. Of in oktober van dit jaar 2018 het pand definitief verlaten met een sociaal plan in handen waarmee ik kan werken aan een andere toekomst.

Ik koos overtuigd voor de laatste optie. Omdat die situatie zoveel kansen biedt. Ik nu echt werk kan maken van mijn 'wat ik later wil worden' vraag. Geen handwerkjuf maar wel zelfstandig creatief onderneemster.

Met een 'wol- en textielmonster' in mijn hart leek het even een lastige keuze. Kies ik voor wol of voor textiel? Na vele dagen onderzoek, opleidingsmogelijkheden in binnen- en buitenland verkennen, lesroosters combineren en wikken en wegen ben ik er uit.

Ik maak geen keuze (of juist wel): ga beiden mogelijkheiden benutten. Inschrijven voor de 2-jarige deeltijdopleiding aan de Dutch Felt Academy in Friesland die in april start. En de in het najaar te starten Textile Art opleiding. Ook 2-jarige deeltijdopleiding aan de DIY Textile School in Amsterdam. Studies die op mijn lijf zijn geschreven. 

Ik heb er echt waanzinnig veel zin in. De creativiteit kriebelt!

Er zijn ook plannen voor na de opleidingen. Vele plannen. Maar het is nog te vroeg om die hier te benoemen. Alles stapje voor stapje.

De komende maanden en jaren ga ik vanuit mijn hart aan het werk. Vol passie aan de slag. En dat voelt o zo goed! Wellicht is dit de beste beslissing ooit (maar ook de moeilijkste in mijn werkzaam leven) waar ik nog jaren plezier aan ga beleven!

Tot Babbelzzz

 

Reacties (1)

Alle To-Do's afgevinkt en De Dolle (zon-)Dag overleefd! 

Een huis vol gasten en gezelligheid, een gepimpte straat en een lange bonte stoet die daarin voorbij trok. Ook veel kou en wind buiten. Daarna binnen opwarmen met warme worstenbroodjes, hete soep in 3 smaken, wat kratten bier en andere drank. En de nodige snacks.

We hadden geluk. De fikse hagelbuien kwamen na de optocht. Helaas was al de voorgaande wind en koude niet bevorderlijk voor de levensduur van ballonnen. De reuze bloemen aan het balkon hingen al snel op 'half elf'. Na de optocht heb ik ze herschikt zodat ze hopelijk de carnavalsdagen kunnen uitzingen. Op halve kracht, dat wel. 

Die ballonnen ophangen was een last-minute activiteit. Op zaterdagavond in het donker. Het is fasinerend om te zien hoe een professionele ballonkunstenares, zus van buuf, te werk gaat. Wij pompten de ballonnen van ons pee-manneke (zie je hem bungelen) met een handpompje op. Zij heeft een ware 'luchtfabriek': binnen drie seconden zijn er twee ballonnen perfect gevuld met lucht! Wordt een ontwerp ter plekke moeiteloos aangepast. Echt kunst-vakwerk!

Mijn kleurrijke papieren bloemen voor het raam aan de binnenkant (op de foto niet goed zichtbaar) hangen er nog wel fier, fris en fleurig blij. Die overleven binnen zo'n feest met gemak!

Tot Babbelzzz

Reacties

Met nog zere vingers van het ballonknopen- Pee zit nog steeds in het ligbad want ballonnen houden niet van vrieskou en sneeuw - heb ik gewerkt aan de raamversiering. Het raam met uitzicht op de lantaarnpaal waaraan sinds donderdagavond de stoffen 'peeëndame' hangt. En alle andere peeën hangen ook op palen. 

Die dame heeft het zwaar: eerst een flinke wind. Gelukkig kon ze dat hebben. Een enkele los geraakte gehaakte wokkellok. Dat kan de dame wel hebben. Nu ligt er sneeuw op haar kapsel. Is dat kapsel vast bevroren: natuurlijke haarlak! 'Leeuwtje' hangt een paal verder: die is zo stevig in elkaar gezet dat hij geen krimp zal geven. Leuk: vandaag heeft een onbekende voorbijgangster waarschijnlijk het leeuwtje op de foto gezet. Ze liep voorbij met een grote glimlach, ondanks de kou. Had alleen nog oog voor haar telefoon...foto delen? Qua tijd en afstand past dat wel precies in het scenario. Terwijl ik raamdecoraties maakte. 

Doorzonwoningen uit de jaren '60, zoals ons huis, hebben kamerbrede ramen. In die tijd dacht niemand aan energieverspilling, stookkosten of milieu. Met al jaren dubbelglas spelen die zaken minder. Kost het wel veel tijd om die oppervlakte te versieren! Thema waarop ik de versiering kan/wil baseren hoorde ik woensdagavond tijdens het pee-ballon knopen. Tenslotte moet de aankleding wel passen bij het thema dat buuf en haar zus groots in ballonnen gaan aanbrengen. Zoals je misschien al eerder las een Mexicaans thema.

Diezelfde avond zag ik het eindresultaat al voor ogen. Maar dan is het nog niet gemaakt. Twee avonden, twee middagen en één ochtend maakte ik vele kleurrijke bloemen van papier. Slingers en een bloemenkrans. Crêpepapier heeft inmiddels geen geheimen meer voor mij! En is een nieuwe hobby, geboren. Iets voor na carnaval: zonder tijdsdruk echt mooie bloemen maken van papier.

Nu hangt alles voor het raam. Heerlijk bont te wezen! Tevreden. Al had ik graag meer tijd gehad: dan werd het écht een heel bonte boel! Misschien zaterdagavond nog de bonte puntjes op de i zetten? Zondagochtend snel de frutselresten opruimen...

Al is dat verder frubelen gekkenwerk. Al dat pimpgedoe is slechts voor één dag. Goed is ook prima! 

Toch is niet al dat werk voor één dag: de bloemen ga ik later gebruiken om in vazen te zetten. De bloemenkrans krijgt een mooi plekje op mijn werkkamer: is heel inspirerend. En de andere slingers ook.

Nu nog een zaterdag flink opruimen, poetsen, inkopen checken, andere feestvoorbereidingen... Om vast die zarerdagavond én de zondagavond vermoeid maar tevreden op de bank te duiken. Om na te genieten van het knutselresultaat, de dolle feestdag en de optocht...

Tot Babbelzzz, tot een verslag van de dolle dag of misschien eerder nog met nog veel te maken foto's.

Alaaf, fijne dagen!

Reacties

Het meest tijdrovende karwei is klaar: de twee 'peeën' voor de lantaarnpaal pimpen.

Volgens planning zullen morgen alle 20 lantaarnpalen in de straat ieder worden voorzien van twee gepimpte peeën. Een werkje dat ik graag overlaat aan de mannen (en vrouwen) in de straat die op een hoge ladder durven te staan.

Maar er komt meer om te zien: vanavond hebben we met de straatvereniging in een workshop vele ballon-peeën geknoopt. Her en der zullen ze weer aan een balkon of vlaggenstok bungelen. Onze ballonpee was in een mum van tijd geknoopt. Zit nu veilig voor kattenpoten in het ligbad te wachten. Tot hij dit weekend mag gaan hangen. De foto's van deze pee zitten nog op de camera, die volgen later.

Ballonpee-workshop resultaat van vorig jaar. "Schôn in bad..."


De Pee van dit jaar is nog schôner geworden...oefening baart kunst.

Dé lantaarnpaal voor onze deur krijgt dit jaar waarschijnlijk geen gehaakt carnavalsjasje. Die paal, afgelopen najaar vervangen door een ander, slank en taps toelopend model, past mogelijk niet meer in de oude peeënjas. Misschien dat we het toch proberen...je weet nooit of je met kleine ingrepen de jas toch nog passend kunt maken. Moet de tijd én de temperatuur meewerken want jassen aan palen naaien in de vrieskou of sneeuw is absoluut geen pretje. 

Het huis zelf. Ook dit jaar wordt ons huizenblok weer versierd met vele ballonnen. Creaties gemaakt door buuf en haar zus die professioneel ballonkunstenares is. Dit keer alles in een bijzonder Mexicaans thema: Dia de los Muertos. Heel erg benieuwd hoe dit gaat worden! Een handje helpen bij het bevestigen van dat alles.

Heerlijk, ik ben dol op Mexicaanse thema's! Nog drie dagen...maar eens kijken of ik nog wat bijpassende raamversiering kan maken.  

En dan een kamer vol knutselmateriaal - zakken vol wol, lapjes, glitters, kant, vilt en meer - weer opruimen. 
Zoals gebruikelijk blijft er dan voor mijn eigen outfit op die dag - ik ga alleen op de zondag verkleed- geen tijd over. 

Niet echt feestelijk. Maar dat maak ik goed door op die zondag meteen onze verjaardagen te vieren. Trek de bonte grote optocht door de straat én een verjaardagsfeest door de kamer. O ja, dat betekent ook boodschappenlijstjes maken, huis poetsen (onzinnige taak: binnen een paar uur ligt alles onder de confetti), extra serviesgoed van zolder halen, hapjes maken, iets 'stevigs' om te eten voor de gasten die 's avonds doorfeesten, slingers zoeken en ophangen, drank klaazetten (bedien-jezelf principe), 'snackbar' inrichten, statafels opstellen, kattenbakken extra verschonen (wel zo fijn voor de gasten), 'deur achter je dicht / wegloop gevaar van katten' posters maken en ophangen....Tja, dan grits ik dit jaar op zondagmorgen toch echt maar wat gewone bonte kleding uit mijn kledingkast. Zet ik een feetsmuts op mijn hoofd en klaar!

Het is nog even hard werken voordat het feest los zal barsten!

Tot de volgende babbelzzz


Reacties

De "Dolle Dagen" - carnaval- staan alweer bijna voor de deur. En wordt zoals altijd de straat gepimpt. Om de grote optocht feestelijk door de straat te laten trekken. En dat pimpen is inmiddels een activiteit geworden waar vele straatbewoners aan meewerken. Worden er workshops "Ballon Manneke Pee knopen" georganiseerd. Nieuw dit jaar is het "Lantaarnpaal Pee Pimpen". 

Iedereen die mee wil doen krijgt een oranje pee-vorm. Van stof die is opgevuld. Die pimp je naar eigen inzicht en komt aan een lantaarnpaal te hangen. Voor mensen die liever niet alleen pimpen of de laatste hand willen leggen aan de creatie in gezellig groepsverband is er een avond georganiseerd om samen aan de slag te gaan.

Het is hard werken! Natuurlijk ga ik voor het echte pimpwerk en twee peeën. Het was lastig kiezen uit mijn ideeën. Prins Carnaval, clown, kat, joker, varken, circusdirecteur, eenhoorn, heks, boertje in kiel, tovenaar, dame met kleurige bolletjespruik.. Het werd een leeuwtje en peeëndame in Venetiaanse stijl.

Het leeuwtje is klaar... 

De Venetiaanse schone met een hoog gehaakt wortelgroen kapsel en gepimpt masker is in de maak. Ik heb al vele uren wortel-wokkelhaar zitten haken. Het kapsel wind- en stormbestendig gekapt en met vele draadjes stevig aan elkaar geknoopt. Met ijzerdraad als basis maar dat zie je niet. Nu nog het masker verder afwerken en alle losse stukken aan de pee naaien. Daarna mag ze de blitz maken.

De dame in de maak...

 

Na het onthullen van het leeuwtje zijn er straatbewoners die vinden dat ik volgend jaar maar alle 20 lantaarnpalen in de straat moet pimpen. Echt niet!   

Binnenkort vast nog wat meer "Dolle Dagen" foto's.

Tot Babbelzzz


Reacties

Hier kijk ik ieder jaar naar uit: de kerstboom aan de muur optuigen! Zodra de eerste kerstfrutsels in de winkel liggen, die winkel heet Sissy Boy Homeland, koop ik één of enkele bijzondere 'kerstballen'. Dit jaar de muis met feesthoed en ballon, het oude kerkje, een klein kerstbeertje en uiteraard een glimmend hert en wat hertekopjes. Hier geen muurboom zonder hertjes. De afgelopen jaren kocht ik ook wat "Hema-kerst" ter aanvulling. Een hele Sissy Boy kerstboom aan de muur is toch iets te kostbaar! Toch, dit jaar geen nieuwe Hema-zaken: het aanbod in de winkel viel mij tegen.  

Helaas sneuvelde bij het optuigen een mooie bal die ik vorig jaar kocht...maar toch bleef er genoeg materiaal over. Andere nieuwkomers: de engel uit de oude kerststal en enkele Scandinavische klei- en gipsarnamenten. Uit de jaren '70-'80 die ik diep verborgen in een doos op zolder vond. En natuurlijk weer de gehaakte kerstballen, inclusief de kattenkopbal van Glammer.

Eén geplande nieuwkomer ontbreekt nog: de gehaakte Frida Kahlo kerstbal. Ze is nog niet helemaal af. Maar misschien dat ze dit jaar toch tijdens het kerstfeest aan de muur zal prijken, ik heb nog wat dagen de tijd.

Ik begon met de "Kerst aan de muur-boom" in 2013. Kwamen we de dag na kerstmis terug van een vakantie in Gambia. Om dan nog een echte kerstboom op te zetten voelde als eieren zoeken na Pasen. Voor wat decembergevoel in huis maakte ik toen de eerste boom aan de muur. 

Nu is dit de 5e boom aan de muur. Waarschijnlijk de laatste op deze muur. De muur is de achterkant van een hoog keukenblok. Dat als afscheiding tussen de keuken en kamer dient. Inmiddels zijn er plannen om de keuken te vervangen. Dit blok half te slopen en er een kookeiland van te maken. Zodat de keuken en kamer één grote open ruimte vormt met nog meer daglicht. Ik ben heel blij met deze plannen. Al moet ik dan een nieuwe plek in de kamer zoeken voor de volgende "Kerst aan de Muur". Maar dat zijn 2018 zaken...

Voor nu: iedereen een vredig en vrolijk kerstfeest, laat de kerstklokjes zachtjes klingelen. Als wat dagen later de klok twaalf uur slaat en we klinken op een nieuw jaar wens ik iedereen een geweldig, gelukkig, lief en mooi 2018 toe! 

Tot Babbelzzz

Reacties

Precies een week na het wolfeest Knit & Knot sta ik weer in de Koepelhal. Voor het papierfeest Paperpassion.

Spannend. Wat zal die beurs dit keer brengen? De vorige editie was ik halverwege al 'de weg kwijt en afgehaakt' door de vele stands vol onoverzichtelijke stempels, sjablonen en andere rommelig ogende zaken. De vele kleurpotloden en stiften.

Dit keer voelde het beter: natuurlijk waren er stands met stempels en dat soort spul. Maar niet zo overheersend, opdringerig. Wel overzichtelijk, afgewisseld met ander materialen. Aanbod ook niet altijd allerdaags. Vooral de handgestoken houten stempels van hoge kwaliteit waren bijzonder. Geschikt om naast op papier toe te passen op textiel en ander materiaal. En verder een redelijk afwisselend aanbod van zaken die een papier- en knutselliefhebster zal aanspreken.

Zocht je bijzondere papiersoorten? Dan moest je wel geduldig je best doen. Opmerkelijk mooi waren de kunstwerkjes van papier die aan het begin van de beurs de aandacht trekken. Verfijnd papierwerk, prachtig gemaakt, genot voor het oo

Al met al een geslaagde beurs die qua aanbod beter scoorde dan de 1e edidtie! Natuurlijk blijven er wensen: meer bijzondere papiersoorten. Handgeschept natuurlijk papier, orgigami, stands die snailmail, Round-Robin en andere (papier-)liefhebbers met elkaar in contact kan brengen.

Om even uit de papieren of kartonnen box te denken: hoe leuk zou het zijn als iedere bezoeker/bezoekster aan bij de entree een stukje echt snoeppapier zou krijgen: om ook letterlijk te smullen van papier!

Ik zwichte dit jaar voor de hype van handlettering. Boeken, papier, stiften. Maar ook vond ik prachtige stempels, kaarten en stickers.

Heel opmerkelijk was dat de mopperende man met de naaldintekers, ook altijd aanwezig bij Knot & Knot, weer van de partij was. Dit keer had hij een plekje gekregen waar de bezoeker/bezoekster hem toch echt niet kan missen...en liep iedereen hem weer voorbij. Die man verdient een Koephal-beurslintje voor zijn doorzettingsvermogen. Hij doet zo zijn best, raakt dan wel snel gefrustreerd en moppert tussen zijn standaard zinnetjes zijn kijkers weg: 'en dan zo, heel handig...maar jullie lopen toch gewoon door...' Hij blijft een fenomeem waar ik inmiddels bewondering voor heb.

De grootste verrassing kwam na afloop. Na het openen van de goodybag. Nog nooit zo'n echt goed gevulde tas gezien! Nu beschouw ik zulke zaken gewoonlijk als niet noodzakelijk, gewoon aardig en waarschijnlijk commercieel verantwoord. Maar dit keer ben ik overdonderd en is een groots bedankje voor de organisatie en sponsers echt gemeend noodzakelijk. Super bedankt!

Volgende jaar weer een Paperpassion? Ik ben dan weer op dat feestje!

Groetzzz,

 

Reacties
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Welkom op Babbelzzz
Dit is Babbelzzz....

 

 

 

 

 

 

Mijn persoonlijke weblog die vooral gaat over mijn Vogelhuisstad: door mij gepimpte vogel-huisjes die hele steden vormen tegen de muur.
Met bewoners, ieder met een eigen verhaal. Plus het roddelkrantje "De Kwek", gratis in ieder vlieggat bezorgd. Een wereld op zich!

Naast vogelhuisjes pimpen doe ik andere dingen: (nat)vilten, kaarden, breien, snailmailen en meer.
En haken....

Kun je hier ook aantreffen. Verder ben ik dol  op kunst, vormgeving, textiele vormgeving,  fotografie, Photoshop en muziek. En onze drie Heertjes Katers, de katten. Die hebben een eigen weblog waar ze hun avonturen krabbelen.

Veel lees- beleef- en kijkplezier !

Vogelhuisstad:



Categorieën
Leuk!
Favoriete blogs & meer

"Zilverblauw" Anki maakt ook
mooie posters.
(klik op het plaatje)
 
 

 

 


 

 
 
 
Leukste stoffen web-winkels





 
 
 
Andere zaken
 
 


Beeldend kunstenares Miek
Asselman van Miek
(illustraties & kunst)
 
 
 

Ballonartieste Moniek van Alphen
maakt prachtige creaties
!















Kijk ook...
Kijk ook....
 
  POOTJESTIJD  
 
Onze katten Glammer, Mica
& Pansy krabbelen regelmatig
hun avonturen op een puntje.
 
 

Je bent ook daar welkom!

Wil je een kopje of pootje?
Ze staan spinnend klaar om jullie
te begroeten.....
Tellen maar!
Wij tellen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl