Laatste artikelen

Nu het eind in zicht komt, het aantal nog te maken huisjes bijna op twee handen is te tellen, raak ik in een soort 'paniek'. Geen echte paniek. Wel een kleine 'keuze-paniek': de lades liggen nog vol prachtige lapjes. Ik moet nu echt kiezen! Deze stofjes moeten zeker op een huisje. Sorry...de foto's doen de mooie stof geen eer aan. Die worden voor het boek binnenkort opnieuw geschoten: bij het juiste licht en met het juiste materiaal.

Op de voorkant Botanical Damask Charcaol van Alisse Courter, ontworpen voor Camelot Fabric. Een pracht lapje! En op de zijkanten uit dezelfde Botanical serie haar ontwerp Botancial Flower Row-Spearmint. Op het dak een lapje dat ik kocht in de tijd dat ik een quilt-cursus volgde: Dutch Heritage Two Tone van Petra Prins en Nel Kooiman. Past er perfect bij.

Het huisje is duidelijk al bewoond.

Het is Gölden Udalat, de geelbonte grasparkiet uit Denemarken. Een ware wereldreiziger die eindelijk besloten heeft om hier de rest van zijn leven in de stad door te brengen. "Er is hier genoeg te zien, veel vertier en plezier". Gölden heeft een voorliefde voor paleisjes. Met veel blinkend goud waarin hij zich kan spiegelen. "Krijgt mijn lijf een gouden uitstraling". Deze ijdeltuit was dan ook vaak te vinden in Turkije. Istanbul. En de Spaanse regio's. Eigenlijk overal waar het goud blinkt. En waar groen de omgeving kleurt. Hij vloog ook naar de Caraïben. Streek neer in Suriname en vloog iedere zondagmorgen naar het Onafhankelijksplein in Paramaribo om onder de palmen het hoogste lied te fluiten. Om daarna vliegensvlug terug te vliegen naar de goudmijnen in de rimboe.  

Gölden: "Na jaren vliegen en goud bezoeken word het tijd om mijn vleugels rust te gunnen. Om op stok te gaan zitten in een groene omgeving. Super plek, mij hoor je niet piepen of kraaien!"

Tot Babbelzzz

 

Reacties

Huisje 91...in 'no-time' zag dit huisje het daglicht. Daglicht dat al bijna verdwenen was bij het maken van de foto's. Dat gaat nog een keer over: in ieder geval voor het boek dat in de maak is. 

Dit huisje is beplakt met twee lapjes katoen (en een beige kantrandje aan de dak). Op de voor- onder- en zijkanten wordt het huisje gesierd met het stofje "Cuckoo's Calling" van Berthan Janine, ontworpen voor Dashwood Studio. Op het dak een katoenen lapje "Frau Tulpe" uit de Japanse textielfabrieken van Kokka. Grappig: er zit in Berlijn (mijn favoriete stad) een stofjeswinkel die "Frau Tulpe" heet. En ook stof van Kokka verkoopt.

Het huisje is bestemd voor Cucca de Koekoek. Omdat 2017 door Savon Vogelonderzoek is uitgeroepen tot het jaar van de Koekoek heeft Cucca voorrang gekregen bij de toewijzing van de huisjes. Deze vogel die op de rode lijst staat verdient een veilig huisje. Een broedzak is niet nodig: ze is nogal lui van aard en stopt haar eieren gewoon elders in een zak. Laat het broedwerk door anderen doen en roept dan "Koekoek, ik ben de kloek!" Maar het is nog geen eiertijd voor Cucca.

Ze is nog onderweg van haar winterverblijf naar hier. Ze vliegt een niet gebruikelijke route: ze komt helemaal uit China. (Lees: mijn vogeltjes zijn bijna op. Tijd om wat nieuwe exemplaren aan te schaffen. In deze tijd lastig verkrijgbaar en het aanbod van de gebruikelijke leverancier beperkt. Heb ik besloten om zelf wat nep-vogeltjes uit China te importeren. Is de levertijd wel ruim een maand...)

Iedereen in de stad weet het zeker: Cucca zal zich in deze woning zeker thuisvoelen. De vrouwtjes-vogels met broedzakken zijn wel een tikje zenuwachtig. Tellen al iedere dag hun eieren na. Heb ik ineens wat eitjes meer? Gelukkig zijn er ook wat vogels die met plezier wat extra eieren willen broeden want broeden is volgens hen een feest! Tja, Cucca kan in deze stad haar eitje(s) wel kwijt!

Tot Babbelzzz

Reacties

Kwek # 12. April 2017

Gratis bezorgd in ieder vlieggat binnen Vogelhuisstad
Redactie en opmaak: Studio PieP van Bibbelien
Met dank aan Marie, de vliegende correspondente
KweK is een uitgave van Alfonso Del Rio-Riooltje de Pers-Parkiet

Gepoot van BurgeMees 

Beste bewoners van de stad,

Als BurgeMees kan ik melden dat we hard op weg zijn om het 'Metropol' certificaat te behalen. De boekhoudvogel heeft een inventarisatie gemaakt. Er is genoeg bouwmateriaal op voorraad om ons woningaanbod uit te breiden. Op korte termijn zal de stad bestaan uit 114 huisjes. En huisje nr. 115: dat wordt mijn BurgeMees-woning. Zodra die is opgeleverd komt er een definitieve bouwstop. Maar nu vlieg ik in de tijd vooruit. Terug naar nu.

Er zijn wederom 4 nieuwe woningen opgeleverd. Het kadaster moet ze nog registreren maar direct daarna gaat de vlag uit en komen ze beschikbaar. Ze zijn prachtig en voorzien van interne broednesten zodat de nieuwe bewoners nog dit jaar hun ei kunnen leggen en broeden. U merkt het: we hebben haast. Alle 'broedvrije' vogels helpen vrijwillig mee aan de bouw. 

Nu de plannen voor de laatste fase van de stad zijn goedgekeurd mag ik aankondigen dat we de gemeentelijke belasting met onmiddelijke ingang verlagen naar 3 witte zaadjes per jaar. Of 6 als u liever met zwart zaad betaald. Een mooie meevaller.

Binnenkort wordt huisje nr. 100 een feit. Met de huidige planning valt die oplevering midden in het broedseizoen. Toch moet je zo'n mijlpaal vieren. Met een groots feest. We beseffen dat het lastig is om het nest tijdens de broed te verlaten. De eieren mogen immers niet afkoelen. Ik heb dan ook honderden eierwarmens op de kop kunnen tikken. Deze zijn gratis af te halen bij Marie. Met deze eierwarmers kunt u met een gerust hart uw nest een dagje verlaten voor het geplande feest! Ben je een snelle broedster en zijn de eieren al gebarsten? Een heel team van kuiken-oppassers staat dan klaar om uw donsige jongen warm te houden, te voeden en te beschermen.

U begrijpt dat we nog geen exacte datum kunnen geven wanneer de mijlpaal en het feest een feit zijn. Uiteraard zullen we dit in de Kwek aankondigen. Onze afkomst, die zit in ons verenpak en hangt in de lucht, maakt dat dit nieuwtje vast al eerder uw vlieggat zal bereiken. Die dorpse oorsprong zal hoorbaar zijn: tegen die tijd wordt het nieuwsfeit vanaf het hoogste dak getwittert. Gonst het van gefluister en gefluit. Gaat dat gekwetter van huisje tot huisje...

Voor nu wil ik eindigen met iedereen een fijn, warm broedseizoen tot te wensen met vele eitjes en zonder vroegtijdig eiergekraak!

Uw BurgeMees 

 

Marie weet alles!

BurgeMees is de laatste dagen in opperbeste stemming. Hij staat constant de bouwploeg met zijn vleugels op te jagen. Maar waarom zou hij dat doen? Zou hij zelf broedplannen hebben? Met zijn vriendin? Tenslotte is het laatste huisje zijn eigen echte woning. 

Ze zijn wel vaak samen. En 'zij' trekt zich steeds vaker terug in de tijdelijke kooi-woning. Zonder hoed en tas. Als een soort van huismus. Hebben ze samen nestkriebels?

Nu maar hopen dat er geen orde-verstoorders op de loer liggen. Al heb ik de eerste bedreiging gezien. Een grijs katachtig geval nam bezit van de bouwplaats. De plek waar de materialen zorgvuldig worden bewaard.

Als vogel jaag je zo'n katachtig geval niet weg. Je zou wel gek wezen om je leven aan zo'n geval te wagen! En dit exemplaar heeft al eerder een aantal bewoners gevangen! Gelukkig liep het nu goed af. Het geval besloot de materialen weer vrij te geven en elders vogels de schrik aan te jagen!

Ik heb daar tijdens mijn correspondentie-vluchten een blik kunnen werpen op de nieuwste woningen. Ze zijn prachtig! Kan er niet verder over kwetteren: de bouwprocedure is nog niet afgerond. Dus houd ik mijn bekkie verder potdicht!

Nou, ik kan je wel vertellen dat we kleurrijke blijheid, koekoeksgeschal en groene, botanische zaken in de stad gaan zien!

===================================================================

Tot Babbelzzz,





Reacties

Huisje nr. 90! Nog 10 huisjes en de stad krijgt het certificaat "Metropol". Om te zorgen dat de vogels zich in zo'n grote stad vermaken, leren, elkaar ontmoeten, ontspannen en genieten moet je ook voorzieningen treffen. Van buurthuis tot peutervogelopvang en schoolse huisjes. Van kerkje tot circustent. Maar wat ontbreekt er nog in de stad? Een museum! Toch een belangrijk gebouw voor een gemeenschap.

En hier is het museum:'t Kiekus Huys!

 

Aan de voor- en zijkanten beplakt met een stofje waarvan alleen de naam bekend is: "Doll Heads"  Op het dak een katoenen lapje uit de Oaki Doki-serie.

Wat kun je als bewoner of bewoonster van de stad verwachten in 't Kiekus Huys?

Veel wisselende exposities. Om je bek aan te vergapen. We beginnen met de expositie "Human & Birds: altijd rozengeur?". Het museum wordt gerund door de Kiekendief Cirre. Cirre opent het vlieggat, begroet iedereen vriendelijk, verkoopt kaartjes en souvenirs. Op verzoek geeft hij rondleidingen en tenslotte waakt hij als een ware Kiekendief over de tentoonstellingen.

Cirre weet de bezoekers aangenaam te verrassen met mooie verhalen. Over de Human & Birds expositie kwekt hij over de reden waarom mensen liever één vogel in de hand houden. Terwijl wij liever met tientallen door de lucht zweven. Waarom je als zwaluw een staartje voor hebt in die wereld. Moet je wel je hele familie meenemen. Spannende verhalen over gekooide vogels die door de domheid van dat volk weten te ontsnappen. Over hoe zij vogeltjesdansen, nachtegaal gezang beoordelen en Caribische vogelfluitwedstrijden houden. Over sprookjes, broodkruimels, mussen en mislukte recordpogingen. Hoe ze geloven dat de Dodo dood is. Hilarisch is hun Twittergedrag! 

Over hoe ze ons spotten: vanuit geheime hutjes. Maar je leert van Cirre ook dat de mensheid niet altijd zo de spot met ons drijft, te kleine huizen voor ons in hun tuin of balkon hangt en katten laten loslopen. Zij ons de winters laten overleven met voer in de boom. Er bestaat een speciale Vederatie die het beste met ons voor heeft: de Vogelbescherming. Cirre weet alles!

Voor de dappere vogels kun je via een speciale kijker mensen spotten!. Echt leuk, moet je doen! Het Huys is tijdens de broedtijd beperkt open (vlieg even langs om zelf te kieken of het open is). Na de broedtijd staat het vlieggat iedere dag, behalve op dinsdag, open van een uur na tot een een uur voor zonsondergang.  Voor vaste bewoners van de stad is de toegang gratis. Aanvliegers en seizoenbewoners betalen 3 zaadjes. Met een vrij-vlieg-in kaart krijg je 1 zaadje korting.

Cirre sluit af: "Kom zeker eens Kieken in us Huys"!

Tot Babbelzzz,

Reacties

Nu het lente is worden er veel nieuwe huizen aan de stad toegevoegd. Al zijn nog niet alle eieren gelegd, weet je nooit hoeveel nieuwe bewoners de stad zal krijgen, wel is zeker dat de meeste jonge vogels in de stad blijven wonen. En eenmaal op eigen poot willen ze vaak ook een eigen nestje.

Maar soms komt er ook zo'n huisje van een jonge vogel vrij. Zoals deze woning van de fleurige Bente, een lentejong van vorig jaar.

Het hele huisje is beplakt met lapjes van Oaki Doki. 

 

Maar waarom liet Bente dit huisje in de steek?

Bente, de Roze Pimpelmees, wilde graag wat meer van de wereld zien. En werd ze geselecteerd voor een speciaal project. Hoe het werkt? Bente vloog met haar nestpapiertjes én een leeg notitieboekje uit. Ze gaat elders in het land wonen en stuurt haar boekje vol belevenissen over haar wereld daar terug naar Vogelhuisstad. Zo kunnen de bewoners lezen hoe het is om elders te wonen. Met het boekje blijft ze toch verbonden aan de stad.

Nu is Bente dol op post.Vooral snailmail. Ze vloog dan ook uit naar de Postzolder. En dan moeten je uitvliegpapiertjes er goed uitzien...hier een blik op een deel van de post die ze meenam naar het Noorden.

Alle vogels uit Vogelhuisstad en BurgeMees wensen Bente een prachtig mooi leventje tussen haar geliefde post en kijken uit naar haar berichten!

Tot Babbelzzz

Reacties

De 'fundamenten' van dit huisje dateren uit 2016 maar pas begin 2017 werd het dak geplakt. Was het de vorstverlet in een strenge winter? Nee, hoor. Die winter was niet streng. Andere zaken gingen voor.

Maar nu de lente is aangebroken wordt er weer gebouwd. Deze standaard woning, dit model is populair in de stad, is aan de voorkant beplakt met het stofje "What a Gem.Diamant". Een ontwerp van Allison Cole voor Camelot Fabrics. Aan de zijwanden de stof "Meadow Valley of evergreen". Een eigen ontwerp van Art Gallery Fabric. Op het dak ook een Art Gallery stofje: "Utopia" een ontwerp van Francis Newcombe. Onder aan de rand een geweven retro-bandje.

Zou dit huisje nog te huur zijn? Of te koop? Er is geen vogel te bekennen.... Maar niets is wat het lijkt. Al zijn de diamanten die er deze zomer worden verkocht wel echt. Of is dat iets wat de Ekster Adamas Mohs iedereen wil laten geloven?

Adamas is nu zijn handeltje aan het inkopen. Op de Antwerpse Vogeltjesmarkt. Hij heeft iedereen vertelt dat hij met joekels van stenen terug zal komen. Als het huisje al dat edele gewicht maar kan dragen.

Bibbelien is al helemaal opgewonden. Diamanten in de stad. "Ik wil een pootring met een diamantje. Misschien dat de knappe Alfonso mij dan wel ziet staan!" Wordt zij Adamas eerste klant? Volgens Marie dan meteen zijn eerste vaste klant want Bibbelien is dol op schone schijn en andere prullaria. Misschien dat een van haar voorouders ook een Ekster is geweest?

Het zal niet lang meer duren voordat Adamas zijn winkel opent. Toch zal het niet meteen storm lopen. Het is nu toch echt broedseizoen. Adamas is dan ook slim, heeft een verkoopstunt bedacht: koop je twee 'pas uit het ei gekropen'-ringetjes met mini-diamantjes dan krijg je het tweede ringetje voor de helft van het zaadgeld. Dat hij de verkoopprijs eerst heeft verdubbeld vertelt hij er niet bij...

Tot Babbelzzz

Reacties

Beloofd is beloofd....

Dus hier nog wat foto's van het circus in Vogelhuisstad.

Bericht van BurgeMees: Het circus is een gigantisch succes. Op de koude winterdagen kwamen heel wat bewoners uit hun warm huis om de voorstellingen te bewonderen. Na het zien van al die behandigheid en elegatie raakten een aantal bewoners in vervoering van circuskunstjes. Er werd getwitterd: "Waarom hebben wij geen circusschool in de stad?" Ik heb daarna met Olav Puvert gesproken. De circusdirecteur. 'We zijn altijd op zoek naar nieuw talent. Ik stel mijn vogels en tent beschikbaar: laat ze maar komen. Iedere donderdag om 15:00 uur. De lessen duren tot 17:00, zo is iedereen op tijd thuis voor het avondgezang'

En sinds die tijd hebben een aantal bewoners wekelijks les in bijzondere zweeftechnieken en ei-jongleren. Zo'n ei-vaardigheid komt nu, in het voorjaar, goed van pas. Er is met deze vaardigheid al een vroeg eitje gered dat uit het broednest viel.

In verband met het broedseizoen is het circus nu tijdelijk gesloten. Iedereen is druk in de weer met nestzaken. De lessen van de circusschool zijn ook even gestopt. Olav en zijn vogels zijn nu op trek naar Oost-Rusland. Korte break in hun thuisland. Maar voor het einde van het broedseizoen zijn ze weer terug. Gaat de tent weer open!

En dan meteen ook een nieuwe foto van het Mytische Huisje van Bennu de Vuurvogel. Die poogt nog steeds om voor het broedseizoen te herrijzen....

Inmiddels zijn er meer huisjes in de stad verschenen. Binnenkort hier te vinden!

================================================================

Tot Babbelzzz

 

Reacties

Kwek # 11. April 2017

Gratis bezorgd in ieder vlieggat binnen Vogelhuisstad
Redactie en opmaak: Studio PieP van Bibbelien
Met dank aan Marie, de vliegende correspondente
KweK is een uitgave van Alfonso Del Rio-Riooltje de Pers-Parkiet

Voorwoord BurgeMees

Voorjaar. Lente. Dat zijn altijd drukke tijden in Vogelhuisstad. Eieren leggen en broeden. Maar voordat het zover is moeten de vogelwoningen wel tip-top in orde zijn. Als we even terugblikken in de tijd dan zien we dat er in het najaar hard is gewerkt. Een grijs katachtig monster had de stad gebruikt als oefenmateriaal. Er vielen gewonden maar gelukkig is iedereen hersteld. Het monster bezoekt nog wel eens de stad maar houdt zijn poten onder zijn lijf. Hoeven we niet meer voor te vrezen. De schade aan de huizen is nmiddels hersteld. Zijn we klaar voor een nieuwe lente, een nieuw voorjaar.

Hopelijk worden er vele nieuwe inwoners uitgebroed. Het eksterpaar is al flink aan het nest-zorgen. Ze vliegen af en aan.

Vanwege alle nest- en broedactiviteiten is het circushuis tijdelijk gesloten. Een huis waar we de afgelopen tijd veel plezier van hebben gehad. Artiesten uit heel de wereld vertoonden hun kunsten. Kwamen en vertrokken. Nu is de wereld buiten Vogelhuisstad ons niet geheel onbekend. Al eerder vlogen jonge stedelingen uit om de wereld te ontdekken. Ze stuurden prachtige boekjes vol verhalen terug. En maakten daarmee een verbinding met andere windstreken. Heel belangrijk werk!

Werk dat we moeten voortzetten. Ik kan dan ook goed nieuws melden: er is opnieuw een vogel uitgevlogen. Het is jonge Bente: de roze Pimpelmees die dol is op de lente. Speciaal voor deze missie heeft Marie haar onder de vleugels genomen. Voordat ze uitvloog gaf Marie haar een spoedcursus twitteren. Al noemt Marie dat corresponderen.

Vandaag mocht ik mijn poot zetten op haar vluchtpapieren. Een nieuwe mijlpaal voor Vogelhuisstad: kunnen we in de toekomst ook berichten vanuit het Noordelijke Land tegemoet zien. Een nieuwe verbinding!

Ik houd het kort: de eieren mogen niet afkoelen...

Broed ze! Vergeet niet om na een succesvolle zit je jongen door mij te laten registeren.

BurgeMees

============================================================================================================

Redactioneel stuk door Marie, de vliegende correspondente

Een weekje of wat geleden stond Bente aan mijn vlieggat. Ze was door BurgeMees naar mij gestuurd. "Ik wil uitvliegen, de windstreken verkennen" piepte ze. O Bente, dan moeten we aan de slag. Zonder nestmap en geboortepapieren kom je niet ver. Bovendien moet je vele liedjes kunnen fluiten: communicatief vaardig zijn. Dat laatste was voor Bente geen probleem. Haar twitter- en tweetvermogen is perfect. Als Brabantse Mees moest ze nog even oefenen of de harde G maar die kwam ook als snel uit haar keeltje. Al blijft zo'n harde fluit lastig, misschien dat je ooit toch hoort dat haar roots in deze stad liggen. Nestafkomst kun je niet altijd verzwijgen.

Ik richtte mij met Bente vooral op haar papieren administratie. Met succes: BurgeMees gaf zonder blikken of blozen meteen zijn zegen.


Nu kijken we uit naar de berichtgeving van Bente. Kan nog even duren. Heeft BurgeMees mooi de tijd om een wereldse bibliotheek voor de stad te bouwen. Een plek waar de verhalen van onze uitgevlogen stedelingen voor iedereen beschikbaar zijn. De draad met de wereld. De verbinding zoals hij dat noemt.

Bente, je was een perfecte leerlinge. Vlieg uit, kwetter en twitter in je boekje en laat ons horen, lezen, kijken en ervaren wat jij ervaart!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Tot Babbelzzz

PS: nu maar hopen dat de ontvangster van Bente dit leest na aankomst van Bente in haar nieuwe warme nest!






Reacties

Zo'n drie jaar geleden begon ik met snailmailen. Maak en verstuur ik post. Het eerste jaar maakte ik vooral boekjes. Ik noemde ze "Plakband-boekjes". Na verloop van tijd begon ik te experimenteren met pocketletters, andere zakjespost, doosjespost en uitklapmapjes. Ik varieer nog wel eens maar de "plakband-boekjes" blijven mijn favoriet.

Het is zo leuk om met het saaie, van een paar vellen stevig papier gemaakte boekje, te zien veranderen in iets moois. Lekker veel ruimte om pimpen! Plakken, kleuren, schrijven, knippen, snijden...alles kan. En je bent niet gebonden aan één thema. Je kunt het opdelen in 'hoofdstukken'. Heerlijk toch?

Veel post gaat de deur uit zonder dat ik foto's maak. Niet omdat de post niet mooi is. Wel omdat de post persoonlijk is voor de ontvangster. Soms rek ik het afscheid nemen van zo'n boekje. Onder de noemer...eerst foto's nemen. (lees: eerst zelf uren genieten van het resultaat; komt vooral voor als de thema's mij persoonlijk raken). Zoals deze poststukken.

Camping snailmail met zelfgemaakt tipi-bouwpakket en mini dromenvanger. Geen boekje maar een niet standaard 'uitklap'mapje. 


Dit boekje kwam al eerder ter sprake...

En de laatste 'uitgestelde' post...

Het maken van de textiele fantasiekever (met gehaakte vleugels van Japans garen met glitter en ijzerdraadpoten) was een ware uitdaging. Wel een leuke uitdaging. En hij paste gelukkig precies in het luciferdoosje!

Toch overweeg ik steeds vaker het snailmailen te verruilen voor een Round Robin project. Lijkt mij erg leuk. Daar is helaas geen of minder ruimte om zelf gemaakte gehaakte vogels, dromenvangers, kevers, tipitenten en meer toe te voegen. Ga ik dat aspect vast missen...  

Maar misschien gaat een Round Robin project én snailmailen toch samen: tenslotte delen ze samen brievenbussen!

Tot babbelzzz

 

Reacties

Afgelopen weekend was het voor mij weer feest in Tilburg. De Knit & Knot beurs opende voor de 3e keer zijn deuren.

Ik ging op vrijdagmiddag. En verheugde mij op de stand van Recht en Averecht. In die winkel in Arnhem had ik eerder dit jaar al kennis gemaakt met het prachtige aanbod wol. Toen gevraagd of ze ook op de beurs zou staan. Ja, dat was het geval.

Bij de ingang pakte ik een beursboekje met plattegrond. Stak het in mijn tas. Om later op zoek te gaan naar Recht en Averecht. Want ik was al direct afgeleid door het mooie wereldse handwerk dat dat bij de ingang aan de wanden hing.

Bij het zien van het soms best tradionele handwerk zat ik plots met mijn hoofd weer in Suriname. Bij de vrouwen in het regenwoud die daar van eenvoudige lappen ook prachtige zaken maken. Mijn daar gekochte (geborduurde) doeken die de vrouwen ook zelf dragen hadden op die wand niet misstaan. Wat je op zo'n beurs niet beseft maar daar in de rimboe wel ziet: alles wordt met heel beperkte middelen gemaakt. Een oude handnaaimachine. Oude lappen stof. De wol moet van ver weg komen: er moet uren worden gevaren in de korjaal, over de rivier met stroomversnellingen. Wol kun je alleen aanschaffen in Paramaribo. Voor zover ik heb gezien. Op de grote half-overdekte maar indrukwekkende markt. Met de huidige crisis daar én de grote prijsstijgingen zullen de Marron-vrouwen nu wel zonder materiaal zitten. Ik ga zeker nog ooit terug naar dat gebied: zal ik restjes wol en garen voor hen meenemen. Wat brei- en haakmateriaal. En kleine handwerkboekjes. gewoon in het Nederlands. Want ook de Marrons beheersen onze taal. Veel kan het niet zijn (je waterdichte tas mag maar een kilo of 5 inhoud bevatten) maar de vrouwen zullen zeker een vreugdedansje maken.

Wat zijn wij hier dan toch verwend!

Inmiddels stond ik op de beursvloer. De plattegrond had ik niet nodig: het viel meteen op dat veel standhouders weer op exact dezelfde plaats stonden als de vorige keer. Ik had vooraf al uitgedokert waar Recht en Averecht de vorige keer stond. Had ik misschien al verwacht dat de vloer weinig verandering zou ondergaan. De meeste mensen houden niet van verandering. Nu ben ik te eigenzinnig voor 'meeste mens' maar ik geef toe: handig was dat wel!

Er waren ook een paar 'nieuwelingen'. Ik kwam terecht bij in een stand die nieuw was. Of die ik voorgaande edities maar zijdelings heb bekeken. Was het er toen te druk, loop ik door...In ieder geval werd ik heel blij in de stand van deze Belgische dame. Japans garen! Dun (handgeverfd) garen vol structuur en glans op een klos. Vleugje zijde. Wauw, ik ben nu 100% fan van ITO!

Wat jammer dat je zulk materiaal maar beperkt wordt aangeboden in Nederland. Net als andere nieuwe garens. Zijde met een RVS kern, garen gemaakt van papier, in water oplosbaar garen, krimp- en vervormbaar garen, smeltgaren, van planten gemaakt garen, koper/bamboe garen...

Ik ga me verdiepen in al die bijzondere garens en hun mogelijkheden. Ik hoop dan ook stilletjes dat de vierde editie van de beurs, in samenwerking met het Textielmuseum, de nieuwste vezels van de toekomst in het zonnetje zet. Misschien dat Hawar dan ook van de partij is...?

Even dromen....Ik zie de grote gehaakte zon van koper- en gouddraad al glinsteren in het (kunst)licht boven de ingang van de Koepelhal. Omgeven door zachte pluizige wolken van vilt die zachtjes wiegen in de wind... In de buiten-workshop breien of haken de mannen hun glinsterende strik om tijdens kerst goed voor de dag te komen. Bij de BBQ, picknickplek en biertap. Ben je als man niet van het 'fijne' strikwerk dan mag je je eigen bedachte tekst op de leren BBQ-short 'intikken'. De kinderen punniken met glitterdraad: om de robotvormen mee te beplakken. Of ontdekken hoe draad in water kan oplossen. Maar je kan natuurlijk ook je eigen lapje breien met Japans garen én eetstokjes als breipennen. Terwijl de oma's, moeders en/of dochters de beurs afstruinen. Want natuurlijk moet ook het kleurige spektakel vol wol en garen gewoon doorgaan!

Ik liep weer heel gelukkig over deze beursvloer. Tikje medelijden had ik wel met de man die zijn 'handig apparaatje' probeerde te verkopen. Om de draad door het oog van de naald te trekken. Veel oog en aandacht voor zijn product kreeg hij niet. Mijn ogen weten zonder bril zo'n oog nog wel te vinden...

Zonder zo'n handig apparaat maar met goed gevulde tassen stapte ik weer naar buiten. Het wolmonster dat blijkbaar in mijn ziel woont was weer getemd én helemaal happy.

Maakte ik met vermoeide voeten een vreugdedansje. Alleen al voor de gedachte dat wij hier zo verwend worden met zoveel pracht binnen handbereik. Wel met een dubbel gevoel: ook de andere vrouwen op de wereld die in andere omstandigheden leven zou ik zo'n handwerkwereld toewensen....

Tot Babbelzzz

 

PS: ik heb na die vrijdag nog in dubio gestaan...ga ik zaterdag- en zondag nog een keer de beurs bezoeken. Tja, zo'n monster is al snel weer hongerig. Maar de zoldervloer zuchte en kraakte: "Zo'n last om te dragen....". Ofwel: de kasten en dozen zijn weer overvol. 

PS2: Knit & Knot....ik heb jullie persfoto's gebruikt. Dank! Mocht dit toch ongewenst zijn dan verwijder ik ze weer.  

Reacties
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Welkom op Babbelzzz
Dit is Babbelzzz....

 

 

 

 

 

 

Mijn persoonlijke weblog die vooral gaat over mijn Vogelhuisstad: door mij gepimpte vogel-huisjes die hele steden vormen tegen de muur.
Met bewoners, ieder met een eigen verhaal. Plus het roddelkrantje "De Kwek", gratis in ieder vlieggat bezorgd. Een wereld op zich!

Naast vogelhuisjes pimpen doe ik andere dingen: (nat)vilten, kaarden, breien, snailmailen en meer.
En haken....

Kun je hier ook aantreffen. Verder ben ik dol  op kunst, vormgeving, textiele vormgeving,  fotografie, Photoshop en muziek. En onze drie Heertjes Katers, de katten. Die hebben een eigen weblog waar ze hun avonturen krabbelen.

Veel lees- beleef- en kijkplezier !

Vogelhuisstad:



Categorieën
Leuk!
Favoriete blogs & meer

"Zilverblauw" Anki maakt ook
mooie posters.
(klik op het plaatje)
 
 

 

 


 

 
 
 
Leukste stoffen web-winkels





 
 
 
Andere zaken
 
 


Beeldend kunstenares Miek
Asselman van Miek
(illustraties & kunst)
 
 
 

Ballonartieste Moniek van Alphen
maakt prachtige creaties
!















Kijk ook...
Kijk ook....
 
  POOTJESTIJD  
 
Onze katten Glammer, Mica
& Pansy krabbelen regelmatig
hun avonturen op een puntje.
 
 

Je bent ook daar welkom!

Wil je een kopje of pootje?
Ze staan spinnend klaar om jullie
te begroeten.....
Tellen maar!
Wij tellen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl