Hier kijk ik ieder jaar naar uit: de kerstboom aan de muur optuigen! Zodra de eerste kerstfrutsels in de winkel liggen, die winkel heet Sissy Boy Homeland, koop ik één of enkele bijzondere 'kerstballen'. Dit jaar de muis met feesthoed en ballon, het oude kerkje, een klein kerstbeertje en uiteraard een glimmend hert en wat hertekopjes. Hier geen muurboom zonder hertjes. De afgelopen jaren kocht ik ook wat "Hema-kerst" ter aanvulling. Een hele Sissy Boy kerstboom aan de muur is toch iets te kostbaar! Toch, dit jaar geen nieuwe Hema-zaken: het aanbod in de winkel viel mij tegen.  

Helaas sneuvelde bij het optuigen een mooie bal die ik vorig jaar kocht...maar toch bleef er genoeg materiaal over. Andere nieuwkomers: de engel uit de oude kerststal en enkele Scandinavische klei- en gipsarnamenten. Uit de jaren '70-'80 die ik diep verborgen in een doos op zolder vond. En natuurlijk weer de gehaakte kerstballen, inclusief de kattenkopbal van Glammer.

Eén geplande nieuwkomer ontbreekt nog: de gehaakte Frida Kahlo kerstbal. Ze is nog niet helemaal af. Maar misschien dat ze dit jaar toch tijdens het kerstfeest aan de muur zal prijken, ik heb nog wat dagen de tijd.

Ik begon met de "Kerst aan de muur-boom" in 2013. Kwamen we de dag na kerstmis terug van een vakantie in Gambia. Om dan nog een echte kerstboom op te zetten voelde als eieren zoeken na Pasen. Voor wat decembergevoel in huis maakte ik toen de eerste boom aan de muur. 

Nu is dit de 5e boom aan de muur. Waarschijnlijk de laatste op deze muur. De muur is de achterkant van een hoog keukenblok. Dat als afscheiding tussen de keuken en kamer dient. Inmiddels zijn er plannen om de keuken te vervangen. Dit blok half te slopen en er een kookeiland van te maken. Zodat de keuken en kamer één grote open ruimte vormt met nog meer daglicht. Ik ben heel blij met deze plannen. Al moet ik dan een nieuwe plek in de kamer zoeken voor de volgende "Kerst aan de Muur". Maar dat zijn 2018 zaken...

Voor nu: iedereen een vredig en vrolijk kerstfeest, laat de kerstklokjes zachtjes klingelen. Als wat dagen later de klok twaalf uur slaat en we klinken op een nieuw jaar wens ik iedereen een geweldig, gelukkig, lief en mooi 2018 toe! 

Tot Babbelzzz

Reacties

Het is december. Feestmaand van het jaar. En nu Klaas met de Mijter op de schimmel is vertrokken kan ik wel vertellen hoe hij jaren geleden door de mand viel. Ja, die man die zijn verjaardag deelt met die van mij. Of ik die met hem. 

Als klein kind geloofde ik natuurlijk heilig in het bestaan van die man met de lange baard. De baard die altijd kriebelde: omdat ik op zijn dag was geboren moest ik op de kleuterschool altijd verplicht op zijn schoot zitten...Wat had ik daar een hekel aan. Maar zo had ik wel zicht op een groot geheim: dat dikke boek was gewoon een telefoonboek! Goed, zo'n vergeetachtige oude man is vast zijn echte boek vergeten. Veel aandacht heb ik er niet aan besteed: was een kleinigheidje.

In die tijd gluurde ik begin december iedere avond door de spleten van de gordijnen op mijn slaapkamer. Als ik heel goed keek zag ik hem daar echt, in de manenschijn. Reed hij op prachtige Amerigo over de daken van de huizen in de wijk. Amerigo stapte sierlijk over het randje van het dak. Sprong lenig over schoorstenen. Wauw, ik wilde ook wel op zo'n paard rijden!

Toen ik de kleuterschool verliet begon ik met paardrijden op een manege. Geen pony, gewoon op een heel groot paard. De witte schimmel Avenier. Ik kon het heel goed vinden met 'mijn Amerigo'. In een snel tempo leerde ik aan teugels trekken, buikschopjes geven (al raakte mijn voeten nauwelijks zijn buik: mijn lange benen waren te kort en met een dubbele knoop in de stijgbeugelriemen kon ik enkel tegen het zadel schoppen...), zweep-aaien- echt 'slaan' vond ik zielig- en liepen we zo samen rondjes in de bak. Eerst in stap, later draf en galop. Gingen we samen, Avenier en ik, bokken en steigeren. Vonden we alle twee geweldig! Of wat hindernisjes 'lopen', wat springen. Ik groeide en leerde snel. En werd steeds meer de 'baas' over Avenier.

We waren dol op elkaar. Avenier keek altijd naar mij uit. Mijn zakken zaten immers altijd vol lekkere wortels en zoetigheid. Het hele jaar door. Begon hij al te hinniken, of was het grinneken, als hij mij zag. Heel trouw klom ik iedere zaterdagmorgen op zijn hoge rug. Om daarna in het zadel eerst languit naar voren te reiken: zijn witte met wat bruine sproetjes bedekte hals te omhelzen. 

En toen werd het november. Kwam ik op de manege en zag het meteen: Avenier staat niet in zijn stal! "Hij is kreupel en staat in de wei" werd er gezegd. Nou, die wei was leeg...dat had ik al gezien. En sterke Avenier kreupel? Dat kan niet! Is onmogelijk.

Die ochtend reed ik op een tamme bruine merrie. Braaf geval, geen lol aan. Ik miste 'mijn' Avenier. Om het gemis goed te maken gingen we na de rijles naar het centrum van de stad. Sint zou verschijnen. Stonden we langs de kant van de weg, zag ik hem naderen. Kwam wat dichterbij...en ineens zag wat. Die stapbeweging van Amerigo doen wel erg denken aan Avenier. Amerigo was een paar meter van ons verwijderd. Wist ik het zeker: Amerigo is 'mijn' trouwe Avenier! Ik zag ieder sproetje, precies op de juiste plek. Riep: "Avenier...hier ben ik". En 'Amerigo' spitste zijn oren en begon al een stapje zijwaarts te zetten.... helaas bleek Sint een goede ruiter en stuurde hem weer het rechte pad op.  

Op dat moment viel Sint door de mand. Hij gebruikt niet alleen telefoonboeken maar pikt ook mijn Avenier in! Wat een schijnheilig figuur. Kortom, die dag heb ik mijn ongeloof zodanig verkondigd dat de waarheid boven water kwam. Sint bestond niet en ja, het was inderdaad Avenier.

Einde van een kinds geloof. Maar het geloof in het echte paard van Sint heb ik nooit opgegeven: Avenier en ik hebben nog heel veel jaren elkaar uitgedaagd. Heeft van mij een prima ruiter gemaakt. We hebben samen heel wat afgeknuffeld, genoten van ritjes, sierlijke dressuur beoefend, hoge hindernissen gesprongen en genoten! Bij mijn weten is Avenier nooit kreupel geweest. Na vele jaren verliet ik die manege. Ik weet nog steeds hoe het voelde om afscheid te nemen van Avenier, mijn Sint-paard. Hopelijk heeft hij een mooie oude dag beleefd. Nog ieder jaar in december moet ik even denken aan 'mijn' grote held. Trouwe lieve Avenier....het paard van Sinterklaas.

Avenier en ik, lang geleden....wat konden we het goed met elkaar vinden.

Tot Babbelzzz

Reacties

Precies een week na het wolfeest Knit & Knot sta ik weer in de Koepelhal. Voor het papierfeest Paperpassion.

Spannend. Wat zal die beurs dit keer brengen? De vorige editie was ik halverwege al 'de weg kwijt en afgehaakt' door de vele stands vol onoverzichtelijke stempels, sjablonen en andere rommelig ogende zaken. De vele kleurpotloden en stiften.

Dit keer voelde het beter: natuurlijk waren er stands met stempels en dat soort spul. Maar niet zo overheersend, opdringerig. Wel overzichtelijk, afgewisseld met ander materialen. Aanbod ook niet altijd allerdaags. Vooral de handgestoken houten stempels van hoge kwaliteit waren bijzonder. Geschikt om naast op papier toe te passen op textiel en ander materiaal. En verder een redelijk afwisselend aanbod van zaken die een papier- en knutselliefhebster zal aanspreken.

Zocht je bijzondere papiersoorten? Dan moest je wel geduldig je best doen. Opmerkelijk mooi waren de kunstwerkjes van papier die aan het begin van de beurs de aandacht trekken. Verfijnd papierwerk, prachtig gemaakt, genot voor het oo

Al met al een geslaagde beurs die qua aanbod beter scoorde dan de 1e edidtie! Natuurlijk blijven er wensen: meer bijzondere papiersoorten. Handgeschept natuurlijk papier, orgigami, stands die snailmail, Round-Robin en andere (papier-)liefhebbers met elkaar in contact kan brengen.

Om even uit de papieren of kartonnen box te denken: hoe leuk zou het zijn als iedere bezoeker/bezoekster aan bij de entree een stukje echt snoeppapier zou krijgen: om ook letterlijk te smullen van papier!

Ik zwichte dit jaar voor de hype van handlettering. Boeken, papier, stiften. Maar ook vond ik prachtige stempels, kaarten en stickers.

Heel opmerkelijk was dat de mopperende man met de naaldintekers, ook altijd aanwezig bij Knot & Knot, weer van de partij was. Dit keer had hij een plekje gekregen waar de bezoeker/bezoekster hem toch echt niet kan missen...en liep iedereen hem weer voorbij. Die man verdient een Koephal-beurslintje voor zijn doorzettingsvermogen. Hij doet zo zijn best, raakt dan wel snel gefrustreerd en moppert tussen zijn standaard zinnetjes zijn kijkers weg: 'en dan zo, heel handig...maar jullie lopen toch gewoon door...' Hij blijft een fenomeem waar ik inmiddels bewondering voor heb.

De grootste verrassing kwam na afloop. Na het openen van de goodybag. Nog nooit zo'n echt goed gevulde tas gezien! Nu beschouw ik zulke zaken gewoonlijk als niet noodzakelijk, gewoon aardig en waarschijnlijk commercieel verantwoord. Maar dit keer ben ik overdonderd en is een groots bedankje voor de organisatie en sponsers echt gemeend noodzakelijk. Super bedankt!

Volgende jaar weer een Paperpassion? Ik ben dan weer op dat feestje!

Groetzzz,

 

Reacties

Vrijdag 13 oktober 2017: de zon schijnt! Een mooie dag om in Tilburg het Knit & Knot beursfeest te bezoeken.

Bij de ingang lopen vrouwen de deur uit. Hoor ik "Ik had hier toch wat meer van verwacht". En "Vorige keer was het veel leuker". Tja, dat ga ik zelf beoordelen. En nadat ik door de entree ben zijn die woorden van de bezoekers snel vergeten.

Het was druk. Dus liep ik een 1e ronde langs de kraampjes om over schouders te kijken, het voordeel van lange benen benuttend. Wat is het aanbod? Wat valt er te bewonderen?

Eerste indruk? Heel veel gehaakte knuffelbeesten en gebreide sokken. Boeken en tijdschriften. En kramen vol wol van bekende merken, fabrieksgaren. Niet de zaken die ik zoek. Wel zoek ik de juweeltjes onder het garen. Handgeverfd garen, apart-bijzondere wol. En 'nieuwe' technieken.   

Leuk: (beperkte) aandacht voor macramé en dromenvangers. Macramé werd groots aangekondigd: de aandacht voor die techniek bleek in werkelijkheid toch beperkt tot een enkele kraam en workshop. Zo'n workshop heb ik niet nodig, die mooie knooptechniek leerde ik al jaren geleden. Mooi om te zien was het miniatuur breiwerk.

Opvallend: de man van de 'naaldinstekers' is weer present en zit eenzaam, zonder bezoekers, achter zijn tafeltje. Wat een doorzetter! Vorige keer heb ik ook al nauwelijks belangstelling bespeurd voor zijn stand en blijkbaar is er niets veranderd. 

Nieuw: gumpen en punchen. Die stands hebben nog hun handen 'vol' om bezoekers te trekken. Misschien lukt het: tenslotte werden de afgelopen jaren de stands die Tunisch haken onder de aandacht brachten ook nauwelijks bezocht. Inmiddels haken vele haaksters Tunisch. Of zullen we volgend jaar massaal gaan punniken en weven?

Opmerkelijk: Durable die alleen hun producten promoot in een mooie stand zonder verkoop. Iets dat ook geldt voor de quiltkraam: zo jammer dat je daar geen lapjes kon aanschaffen. Nu is quilten natuurlijk een buitenbeentje op zo'n beurs (waarschijnlijk ook de reden dat Tilburg Textielstad die jaar ook niet aanwezig was). Misschien is het tijd voor een nieuwe beurs in deze mooie hal: De Tilburgse "Met Naald & Draad" textielbeurs!

Maar waar zijn de stands gebleven waar ik echt naar uit heb gekeken? Rechts en Averechts met haar prachtige wolletjes. De Roopoorte met de bijzondere en fijne Japanse garens. De dame die ook prachtige labels, kralen en de prachtige Hjerte Wool Silk verkoopt? Waar ik als 'trouwe klant' bij de stand altijd mijn inkopen doe? Waar is de viltstand gebleven vol kleurrijke lontwol, prachtig handgesponnen garen, zijden Sari-vezels en Indiaanse stofrepen? 

Ronde twee: dat is de aankoopronde. De man met zijn goedkope wol had weer jute op de planken liggen. Dit keer zelfs gekleurde jute. Keigoed Vilten had een nieuwigheidje: een soort van spons waarmee je slingers met kleine gevilte bolletjes kunt maken. Dat ga ik proberen! Ook bleek de Hjerte elders te koop, zelfs in meer en andere kleuren. Kocht ik nog een bolletje of 4 elders. Fantasiegaren om te weven en gewone Katia voor een randje aan een haakwerkje dat in de planning zit. En wat bollen Stylecraft voor de nieuwe lantaarnpaal-jas die dit keer niet in katoen wordt gehaakt. De synthetische stoffen blijken toch langer hun kleur te behouden onder invloed van zonlicht, nattigheid en andere invloeden.

Met zo'n buit is een wolmonster zoals ik niet geheel tevreden...de 'honger' naar echt mooie wol is niet gestild. Gelukkig was daar trouwe standhouder Eco Textiles Studio. Alle voorgaande jaren was het daar veel te druk. Nu waren er geen bezoekers en nam ik mijn kans. In die stand kreeg ik deskundig advies en alle medewerking om de juiste wol te vinden voor mijn project: Glammer's kattenkop haken, als wandkleed aan de muur. Dat vergt een hele zoektocht naar het juist materiaal. De afgelopen tijd heb ik al heel wat geschikte wol in grijs, wit en donkergrijze tinten gevonden. Maar met de mooie grijze Yak-wol, puur natuur, kan ik nu echt aan de slag. 

Dan haal je de Goodie-bag op die dit keer weer mooi gevuld bleek. Liep ik met gevulde tassen naar buiten. Naast mij liepen nog wat dames. Die eenmaal buiten hun mening uitspaken. "Viel tegen..." Nu moet ik mij toch aansluiten bij die mening. Het viel mij ook tegen.

Dat nog steeds de meeste stands onvoldoende licht hebben om de werkelijke kleuren van het garen te beoordelen -iets dat mij de vorige keer duur kwam te staan want de duurste streng wol bleek bij echt licht een heel andere tint te tonen- en dat het warm was in de hal is daarbij bijzaak. Wat de oorzaak is van dat gevoel? Misschien was het aanbod te eenzijdig, te gewoon? Of zijn we afgelopen edities teveel verwend? Wie zal het zeggen...

Tot Babbelzzz

 

Reacties

Traditiegetrouw werd ook dit jaar het huis versierd. Carnaval, en ook dit jaar trok de grote optocht op zondag door de straat.

Buuf en haar zus hebben weer prachtig werk afgeleverd! Dit keer in het thema "Indianen".

Samen met buuf nog even de lantaarnpaal voorzien van zijn 'oude' Peeënlandse Jas. Ook wel Peeënjas genoemd.

De paal als praalpaal wijkt geen moment voor optochtmonsters... 

In de optocht waren twee dames 'de draad kwijt'. Onze paal gaf ze steun. En buuf gaf goede draad-raad?

Om de feestvreugde helemaal compleet te maken bedacht ik de Peeënlandse Dromenvanger. Peeën met groen loof in plaats van veren. Voor het raam. Onze eigenwijze Grijsneus kater had pech. Geen echte vogelveren om in te happen.

Jammer dat maandag het weer de boel in de war wist te schoppen. Code geel. Voor ballonnen is dat code rood. Ze hadden het zwaar in de felle regen en fikse windvlagen. Een aantal heeft het niet overleefd. De 'cactus' hangt nu op half-elf. Hij lijkt nu wel meer op mijn eigen cactussen...al is daar de oorzaak zeker geen regen of wateroverschot.

De enige versiering die fier overeind bleef staan was de Peeënjas. Met zijn lantaarnpaal!  
Deze jas blijft nog wel even om de paal. Tot de nieuwe klaar is én het weer is verbeterd. Het nieuwe ontwerp moet met ontelbare maar zichtbare ministeekjes worden bevestigd. Dat wordt nog een heel karwei; een 'zorg' voor later.

Tot Babbelzzz

PS; dank aan de fotografen: manlief (foto 2 en 3) en broer John (foto 4 en 5).


Reacties

Het is bijna tijd voor de kleurrijke, bonte dagen in het dorp. Carnaval in Peeënrijk!

En net als vorig jaar werd er voor onze straat(bewoners) een workshop Manneke Peej knopen georganiseerd. Weer onder leiding van Moniek van Mon Ballon. Net als vorig jaar. Nu in een lokaal van een scouting gebouw: ruim genoeg om al die ballonnen vol lucht te pompen en er Manneke's van te maken.

Met deze stormachtige dagen voor carnaval mogen de Manneke's niet naar buiten. Heeft mijn Manneke Peej (weer) een redelijk kat-veilige plek gekregen in de badkamer. Maakt hij zich daar op voor een schoon feestje!

En ja, hij zit alleen. Afwachtend. Tot de storm is overgewaaid en hij uitbundig aan de vlaggenstok mag bungelen. Dit jaar zijn de andere 'versierplannen' ook uitbundig: er is geen ruimte op het balkon voor nog meer schone Manneke's Peej.  

En dit waren de badgasten van 2016...

Tot Babbelzzz

 

Reacties

De muur-kerstboom 2016 is klaar!

Met wat bloed (tijdens het gefriemel op de centimeter is de muur net scherp schuurpapier), zweet en een gekneusde duim (wat is die muur hard, je moet heel wat druk zetten op al die punaises) gemaakt. Veel werk maar de moeite waard.

Binnenkort vast meer foto's.

Dit muurtje, aan beide kanten vrije doorgang en zo'n 1.80 hoog dient als afscheiding tussen kamer en keuken. Aan de keukenkant is het een kastenblok. Heel handig en functioneel. Bedacht door een archictect, 20 jaar geleden. Met zijn ontwerp van de grote verbouwing, hij heeft onze jaren '60 doorzon 2-onder-1 kaphuis echt doordacht veranderd, zijn we nog altijd blij.

Dit keer was de 'plantdag' van de muur-kerstboom ook een trieste dag. De dag waarop definitief afscheid werd genomen van de architect. Afscheid van zijn leven en werk. Hij heeft heel wat moois ontworpen, daarmee blijft hij voortleven. Mij heeft hij deze prachtige plek voor een muur-kerstboom nagelaten. Een muur die prikkelt: (niet alleen de structuur op de muur), die mij creatieve ideeën bezorgt. Een muur die zelfs kaal nooit saai is. Door het schuin invallend dag- en zonlicht er steeds anders uitziet. Leef ik mij uit op een prachtmuur die ontworpen door een prachtmens...

Tot Babbelzzz

 

Reacties

Alweer de laatste maand van het jaar. De laatste werkdag van het jaar is voor mij voorbij. Tijd om te beginnen aan het andere werk. De bomen pimpen. Sinds twee jaar hebben wij twee kerstbomen. Een gewone groene (kunst)boom. Het plaatsen en pimpen van die boom is manlief's werkje. Hij maakt hem ieder jaar weer prachtig. Met witte ballen en slierten.

Ik maak ook een boom: aan de muur. In 2014 brachten we de kerstdagen door in een warm land. Best een vreemde ervaring. Weer thuis, tussen Kerst en Oud en Nieuw miste ik toch een kerstboom. Prikte ik wat kerstachtige zaken aan de muur. In boomvorm. En werd alsnog ook de echte kerstboom opgezet.

Het resultaat van de muurboom was verrassend. Voor jaarlijkse herhaling geschikt 
In 2015 maakte ik er meer werk van. Begon eind november, begin december met het haken van 'boomdingen'. Kocht wat bijzondere kerstballen. Niet veel; de ballen die ik leuk vind zijn nogal prijzig. Ht sneuvelrisico is groot: ze zijn nu eenmaal niet gemaakt om aan een punaise in een harde muur te bungelen. Maar de eigenhandig gehaakte kattenkop-kerstbal 'Glammer' blijft voor mij het topstuk. 

Zie hier de boom anno 2015...

Gedurende de feestdagen wordt de boom voller en voller. Iedere dag wordt er wel wat aan toegevoegd. Deze foto's zijn gemaakt op de dag dat de boom werd 'geprikt'.

Kerstbal 'Glammer' waarvan de snorharen al snel in de rui kwamen....

Met als piek....

Nu is het 2016. Breek ik mijn hoofd over hoe dit jaar de muurboom te maken. Aan te kleden. Tikje anders, nog bonter? Heb inmiddels wat mooie kersthangers ingekocht. Maar ben nog op zoek naar iets bijzonders...
Wat er aan de muur komt? Eigenlijk heb ik nog geen idee. Nog geen plan. Ga ik morgen gewoon aan de slag met die muur!

Tot Babbelzzz



Reacties

Het is weer Knit & Knot tijd in Tilburg. De beurs is weer neergestreken in de Spoorzone, de Koepelhal. En ik had al een kaartje gekocht. Met de bedoeling om vrijdag daar heen te gaan. Een hele middag wolletjes aaien en me vergapen aan moois.

Nu heeft mijn werkplek in de hoge toren zicht op de Koepelhal. Deze donderdag keek ik af en toe naar buiten: wat zou er achter die muren voor moois te vinden zijn? Tussen de middag hield ik het niet meer. Ik moest naar de wolletjes! Nam ik een uur pauze en stak de weg over.

Het werd een race tegen de klok om de beursvloer in amper een uurtje te bekijken. Geen tijd voor aaipartijen. Snel van standje tot standje. Even 'blikken' en door naar de volgende exposant. Dit keer is de beurs handig opgesteld zonder zijpaden die je zou kunnen missen. Wat een gevarieerd aanbod. Van weven tot haken, van breien tot vilten. En wat een prachtige wolletjes. Helaas, de Unicat-wol die ik zocht vond ik niet. Wel houten ringen, macramé-touw en leuke labels die je kunt borduren. Leuk voor snailmail.

Best raar: ga ik naar een handwerkbeurs, kom ik thuis met labels voor de snailmail. Een maandje eerder tijdens de "Paperpassion" (papier-)beurs waar je snailmail materiaal in mijn tas zou verwachten, kwam ik thuis met het bijzondere lint voor de Vogelhuis-circustent. Omgekeerde wereld!

Later die middag, rond een uurtje of vier viel de schermering over Tilburg. zag ik duidelijk de lichtjes branden door de prachtige ramen van de Koepelhal. Wetende wat er achter de ramen gebeurde, de gezelligheid en prachtige materialen, gaf het me een gevoel van spijt. Zo'n uurtje is echt veel te kort...wat heb ik allemaal gemist tijdens mijn snelle ronde? 

Nog een uurtje open, zal ik nog even gaan struinen? Nee, gewoon morgen volgens plan nog een hele middag genieten. Dan maar opnieuw een kaartje kopen. 

Zo'n korte verkenning heeft voordelen. Kan ik uren bedenken welke kleuren ik zal kiezen wanneer ik toch die prachtige eco wol koop. De met natuurlijke middelen, handgeverfde draden. De structuur en kleurvariatie perfect geschikt voor mijn nieuwe haakplan. En Moes, de gehaakte aankleed-poes, krijgt van de restjes een poeslieve outfit.

Een echt Wol-monster zoals ik heeft af en toe behoefe aan therapie: een hele middag uitgebreid wol aaien! Gaat zeker lukken...

En voor wie ook nog (een keer) gaat: veel Knit & Knot pret!  

 

Reacties

Op tiener- en net-nog-niet volwassen leeftijd verslond ik tijdschriften. Eerst de Tina. Het blauwe knoopbeest dat ik kado kreeg bij het abonnement hangt nog steeds blauwig door zon gebleekt op mijn hobby-kamer. Tina werd Claire. Claire werd Flair. Maar ook de toen nog volledig op handwerk gerichte Adiadne was favoriet. En toen ontdekte ik de woonbladen. Vanaf dat moment werd ik geboeid door interieurs en woontrends. Al woonde ik nog in het ouderlijk huis. Genoeg inspiratie om later op eigen benen het huis in te richten! En eind jaren 70- begin jaren 80 zag ik in die bladen de prachtige ontwerpen van het echtpaar Charles en Ray Eames. Ontwerpen uit de jaren '50. Ik was meteen verliefd op hun ontwerpen.

En wat van hun ontwerpen

 

Een liefde die vele jaren later door vele jongeren van nu wordt gedeeld. Al duurde het voor mij vele jaren voordat ik de eerste Eames stoelen in huis mocht verwelkomden. Zo'n stoel oogt op het eerste gezicht niet comfortabel (is het wel!). Om dan dure Montis eetstoelen (ook mooie ontwerpen met geweldig zit) in te ruilen voor zo'n "oude plastic" stoel is toch ook een avontuur. Niet voor mij...ik was al overtuigd. 

Een bezoekje aan de Woonbeurs deed wonderen. Proefzitten in de Eames stoelen. Na het opknappen van de houten vloer en nieuwe indeling van de kamer was het tijd voor wat nieuwe meubels. De paarse Montis-Kubic banken bleven.. Nog steeds een ijzersterk ontwerp, net als de twee Windy-stoelen van Montis die de banken vergezellen.

De eetkamertafel werd vervangen door een jong fris Fries ontwerp vol passie en toekomst. En rondom de tafel 6 verschillende Eames stoelen! O, als je dan Eames stoelen koopt mag een schommelstoel niet ontbreken. Tot groot genoegen van kat Glammer die vrijwel dagelijks in de limited-edtion ligt te dutten op een echt schapenvachtje...

Ik was al helemaal blij met onze Charles en Ray stoelen. Kreeg ik afgelopen week een onverwachts kado van manlief. De House Bird van Charles en Ray! Hij oogt levensecht: de katten raakten in vervoering, pootje voor pootje in sluiphouding benaderden ze onze nieuwe zwarte huisvogel. Een ontwerp dat zeker een halve eeuw oud is. Toch hedendaags levendig.

De huisvogel is prachtig! Te mooi en bijzonder om een plekje te gunnen in de Vogelhuisstad-wc ruimte.

Super blij met deze nieuwe House Bird van Charles en Ray, het sterke vogelontwerp uit lang vervlogen tijden!

Tot Babbelzzz

 

 

 

Reacties
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Welkom op Babbelzzz
Dit is Babbelzzz....

 

 

 

 

 

 

Mijn persoonlijke weblog die vooral gaat over mijn Vogelhuisstad: door mij gepimpte vogel-huisjes die hele steden vormen tegen de muur.
Met bewoners, ieder met een eigen verhaal. Plus het roddelkrantje "De Kwek", gratis in ieder vlieggat bezorgd. Een wereld op zich!

Naast vogelhuisjes pimpen doe ik andere dingen: (nat)vilten, kaarden, breien, snailmailen en meer.
En haken....

Kun je hier ook aantreffen. Verder ben ik dol  op kunst, vormgeving, textiele vormgeving,  fotografie, Photoshop en muziek. En onze drie Heertjes Katers, de katten. Die hebben een eigen weblog waar ze hun avonturen krabbelen.

Veel lees- beleef- en kijkplezier !

Vogelhuisstad:



Categorieën
Leuk!
Favoriete blogs & meer

"Zilverblauw" Anki maakt ook
mooie posters.
(klik op het plaatje)
 
 

 

 


 

 
 
 
Leukste stoffen web-winkels





 
 
 
Andere zaken
 
 


Beeldend kunstenares Miek
Asselman van Miek
(illustraties & kunst)
 
 
 

Ballonartieste Moniek van Alphen
maakt prachtige creaties
!















Kijk ook...
Kijk ook....
 
  POOTJESTIJD  
 
Onze katten Glammer, Mica
& Pansy krabbelen regelmatig
hun avonturen op een puntje.
 
 

Je bent ook daar welkom!

Wil je een kopje of pootje?
Ze staan spinnend klaar om jullie
te begroeten.....
Tellen maar!
Wij tellen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl