Het eerste lesblok van de opleiding tot viltkunstenares zit erop. Niet dat ik een viltkunstenares wil worden: ik volg de opleiding uit interesse voor het viltambacht. Ik dol ben op wol en in eerste instantie een verdieping in creativiteit zoek. En dat laatste gaat zeker lukken!

Voorafgaande aan de eerste werkweek heb ik dagen met mijn handen in de wol, het sop en water gezeten. Soms met de handen in mijn haar: hoe krijg ik nette rechte randjes en scherpe hoekjes in mijn viltlapjes? De eerste oefenexemplaren werden rampzalige flodderlapjes! Toch bekeek ik het positief: het daagt je uit tot een beter resultaat. En vilt ik ijverig verder. Oefening baart kunst. Uiteindelijk was het resultaat verre van perfect maar toch vele malen strakker....

En dan volgt de werkweek. Spannend! Hoe word je huiswerk beoordeeld? Wie zijn je medestudenten? Hoe is het om met de groep aan het werk te gaan? En wat gaan we doen?

Over dat laatste mag ik niet veel vertellen. Ook geen foto's tonen. Want ook voor een toekomstige studente moet zo'n eerste werkweek een verrassing blijven. Wat kan ik wel zeggen? De medestudente, de vrouwen - we weigeren te luisteren naar de aanspreektitel 'dames' - zijn echt leuk. We delen de passie: dat geeft al een band. De gastdocenten zijn professioneel en weten je creativiteit te prikkelen. Al zoveel geleerd....(ja sorry, wat precies mag ik hier niet vertellen).

Hoe leuk was het om te horen dat één van de gastdocenten het vilten heeft geleerd van een dame die hier uit het dorp komt!  

En wat waren de opdrachten leuk om te doen. Soms hadden die niets met wol of vilt te maken. Wel alles met onderzoek, potlood, papier, compositie en het creatief proces zelf. Heerlijk.

Het was een zo'n leuke werkweek. Dynamisch, creatief, ontdekkend en lerend. En wat was het een heerlijk gevoel dat ik op dat laatste dag een lapje voorvilt maakte met - naar mijn maatstaven- bijna perfecte strakke randen! Het geheim? Geduld, veel geduld. Met liefde de wol zacht beroeren en kroelen. 

En zo zie je maar dat vilten een ambacht is. Veel handwerk vergt. Natuurlijk kun je ook snel vilten: met de nodige kracht en veel rollen vilt de wol snel. Alle kanten op. Maar alleen met beleid én heel veel geduld kun je die wolvezels echt naar je hand zetten.

Ik kocht nog een boek van een van de gastdocenten. Van Ria. Het enige boek van haar dat ik nog niet had. Ze schreef er een mooie persoonlijke tekst in: een mooi aandenken aan een leuke dag. Een dag waarop ik nieuwe technieken leerde en waar ik later zeker nog ga experimenteren.

Het was een leerzaam, uitdagend, inspirerend maar ook een geweldig leuke en onvergetelijk eerste lesblok met eerste werkweek. Buiten was het heet. Binnen ook. Met water, zeep, wol en drupjes zweet werden de opdrachten volbracht.

Nu ben ik weer thuis. Met veel huiswerkopdrachten. En kijk uit naar blok 2. Dat wordt een blok vol kleur!

Tot Babbelzzz

 

Reacties

Ondanks de warmte, bijna hittegolf, vilt ik driftig door. Om de opdrachten voor de opleiding te maken. Natvilten is een ambachtelijk werk: het vergt spierkracht en vooral doorzettingsvermogen. Het is een 'nat' karwei maar dat is in deze tijd helemaal niet erg.

Even vreesde ik dat het maken van de opdrachten een pijnlijke ervaring zou worden. Het veelvuldig haken voor het Knit & Knot-hart eerder dit jaar leverde mij uiteindelijk een pijnlijke rechter-elleboog op. Voelde aan als een pees(schede-)ontsteking. Warm en vooral pijnlijk bij iedere beweging. Maar al snel merkte ik dat juist de viltbewegingen- die vooral uit je handen worden gedaan waarbij je de rest van je arm ontspant- goed uitpakte. Na het vilten is de pijn verdwenen!

Niet in eerste instantie: ik 'rolde' het vilt met een te harde rol. Werden de klachten juist erger, Omdat je dan kracht gaat putten uit je armen. Kreeg ik ook vuurrode 'brand- en smetplekken' op mijn onderarmen. Die na veel smeren met creme weer verdwenen. Nu ik een zachte rol gebruik -een rol buizenisolatie- vilt de wol sneller én is mijn onderarm en elleboogeuvel verdwenen! 

De opdrachten voor de eerste werkweek zijn nu bijna voltooid. Erg leuk was de opdracht om een tasje te vilten. In natuurtinten: best lastig voor iemand die dol is op kleur. Ligt nu te drogen en daarna kan ik het verder afwerken. Ben ik tevreden over mijn 1e gevilte tasje ooit. Al zijn er dingen die je bij je 2e tasje anders zou doen. Zoiets heet een leerproces... 

Leerproces...leren. Leer. "Leren van Leer". Manlief ging vandaag naar zo'n "Leren van Leer"-dag in Den Bosch waar het looiproces centraal stond. En kwam thuis met een aangename verrassing: het boek "Dyes from Nature". Een prachtig geillustreerd boek dat per kleurgroep aangeeft welke planten geschikt zijn voor het verven van wol en textiel op natuurlijke basis!

Om de kennis uit dit boek in de praktijk toe te passen heb ik ruwe schapenwol nodig. Ook daar wordt aan gewerkt. De kudde Ouissant-schaapjes van een collega gaat dit -of volgend- weekend onder het scheermes. Krijg ik weer zakken vol plukken vuil maar mooi schaap. Bruine en witte wol. Ga ik dit jaar proberen om een deel van de witte wol - na de grondige wasbeurt- te kleuren op een natuurlijke manier. Krijgt de Zonnebloem nu extra water want met die plant kun je wol blijkbaar prachtig geel verven! Spannend.

Tot babbelzzz

 

Reacties

Snailmailen is leuk. Een lange brief sturen, verpakt in iets leuks en met extra's als verrassing. Maar het moet geen pakketpost worden. Wat dan als iemand stenen spaart?

Dan ga ik die vilten! En ondervond ik weer eens dat vilten kei-leuk is om te doen. Het was lang geleden maar verleren doe je het niet. Na een middag stevig kneden, wrijven, knijpen en rollen was het werk gedaan. Het lichtgewicht steengoed klaar. 
En het werken met de wol en het sop, ik gebruik een mengeling van ouderwetse groene zeep en olijfzeep, leverde mij heerlijk zachte handen op! 

Tot Babbelzzz

 


Reacties (2)
Nog niet eerder zo rap gedaan: de eerste gewassen plukken wol zijn gekaard. Die hebben fase 3 al achter zich. Al was het eigenlijk te warm om op zolder te kaarden. Maar tijdens een regenbui moet je toch ook wat doen....
 
Het kaarden ging gesmeerd. Veel beter dan vorig jaar. De wol is in betere conditie en vooral schoon. Dat scheelt zoveel werk!
 
Kaarden....
 
 
En het resultaat....
 
 
Vandaan een halve vuilniszak wol wasklaar gemaakt. Uitpluizen, vuil verwijderen...bijna een verslavend werkje. En de hoeveelheid 'schone' vuile wol was zodanig dat die niet in emmertjes past. Maar zo kan het ook!
 
Zo dus...
 
 
En het water begint al snel te 'kleuren'. Nog een nachtje weken..
 
 
De laatste fase komt over een tijdje: dat is vilten. En stopt hier voorlopig het "Wol 2012" verslag. Niet omdat alle wol al gekaard is, wel omdat het nu vooral een herhaling van stappen is: pluizen, wassen en spoelen, kaarden...

Tussendoor waren er vogelhuisjes verrassingen. Ja, echte verrassingen. Een klein vogelkooitje bij aankoop van de bloempjes voor het balkon (samen met de buren want we blijven een blok vormen)
 
En later op de avond kreeg ik een Facebook berichtje. Van de buurvrouw...
 
 
Stond op de schutting 'Planca' tussen onze huizen een leuke vogel- en vogelhuis verrassing. Kleine fleurige kaarsjes in het thema van Vogelhuisstad. Zo lief.
Buurvrouw Anke, bedankt. Super...!
 
Tot Babbelzzz
 

Lees meer...
De eerste plukken schapenwol hebben fase 1, het wassen, achter zich. 
En fase 2: spoelen en drogen.
 
De tweede fase: drogen na grondige spoelbeurten....
 
 
Spoelde ik vorig jaar nog bijna alles met de hand, nu gebruik ik de wasmachine. 
Drie keer achter elkaar standje "behoedzaam spoelen" en klaar om te drogen!
Gaat heel goed.
 
Drogen op het wasrek. Binnen (niet in de directe zon). Liggend en zoveel mogelijk luchtig uit elkaar getrokken.
 
Ik kon het niet laten om toch te experimenten: plukje gewassen op wolprogramma koud met wolwasmiddel in een waszakje. Geen succes: het vervilt al tot bol en wordt niet echt schoon. Niet doen dus.
 
Misschien dat ik komend weekend toch al de gewassen plukken door de kaardenmolen haal. Het kan maar klaar zijn....!
 
En ik krijg een idee wat te maken van de wol. Een kleed. Zo'n 'kei-kleed'.
 
 
 
Maar dan net iets anders. Door af en toe een variant te verwerken: kei uit stof, gebreid, gehaakt of een macramé-kei erin te verwerken. Of een afwijkend kleurtje. Hangt er een nieuw project in de lucht?
 
Tot Babbelzzz
 
Lees meer...
De geschoren schapenvachten zijn vandaag begonnen aan het verwerkingsproces tot vilt. Fase 1: vuil verwijderen en wassen. Deed ik vorig jaar ook maar nu met wat ervaring. Maak ik toch de plukken goed schoon voor het wassen. Niet te veel in één emmer of bak proppen tijdens het weekproces. En geen experimenten zoals een schepje Oxi....de wol wordt daar niet beter of schoner van. Geduld is dit jaar het motto.
 
Bergen wol ...
 
 
Een kwart vacht is nu ontdaan van stro, gras en ander 'wild' spul. Het veel erg mee, de eerste vacht is echt vrij schoon. Natuurlijk niet aan de staartkant, die stukken gebruik ik dit jaar niet. Die krijg je nooit schoon. Het eerste emmertje wol in warm water met soda staat te 'pruttelen'. Komt zo'n vieze schuimlaag op: heeft iets weg van het bierbouwproces. Maar dan anders.
 
Ik kwam in mijn favorieten dit filmpje tegen over het werk van Claudy Jongstra. En dat geeft dé inspiratie om weer met de wol en het vilten aan de slag te gaan.
 

 
 
Ook kat Pansy kwam kijken. Als altijd. Hij dacht vast: "Zo....dat beest is in de rui!"
 
 
 
Morgen vele spoelbeurten en het proces herhalen voor de volgende plukken. De zomer duurt lang. Het schaap zit niet meer onder de wol, de vacht loopt niet weg.  
 
Tot Babbelzzz
Lees meer...   (2 reacties)
Vandaag heb ik de indeling bepaald, kleur voor de verf gekozen en een vogelkooi hanglamp uitgezocht. Moet ik nog wel bestellen maar die loopt niet weg.
Hier de lamp, die wordt geleverd met fitting en lamp (al zie je dat niet op de foto)
 
 
Alleen de muursticker van de boom (stam of tak) nog kiezen. Op basis van de afmetingen heb ik al een eerste selectie gedaan. Nu nog kiezen uit de kandidaten. Lastig want ze zijn allemaal leuk. Wordt het een sticker van Ferm-Living of Kek-Amsterdam?
 
 

 
Welke wordt het? Ik neig wel sterk naar de boomstam...past goed bij de NgipseN Leaves van Gipsen die daar ook een plaatsje krijgen.
 
Inmiddels is ook een boekje in de maak. Een eenmalig exemplaar met alle achtergronden van het project Vogelhuisstad. Met ruimte voor staaltjes van de gebruikte materialen, beschrijving van ieder huisje en de bewoners.
Een boekje om het project af te ronden en op het kleine kamertje te hangen. Want de vogelhuisstad-toilet wordt een feit. Deze zomer klaar!
 
Boekje in de maak: de omslag in concept (achterkant is nog niet bepaald)
 
 
Tot Babbelzzz

Lees meer...   (2 reacties)
Als er één schapenvacht over de drempel is....volgen er meer!

Vorig jaar kwamen de eerste zakken schapenwol hier over de drempel.
Vandaag kreeg ik te horen dat er binnenkort nog meer zullen volgen.
 
Na één schapenvacht volgen er meer....

 
De schaapjes van de collega zijn weer bijna aan een kappersbeurt toe. Ze kijken al uit naar een zomerse coupe, heerlijk kort.
 
Zouden de schaapjes dit jaar voor het scheren een wasbeurt krijgen?
Ik vrees van niet. Dat wordt weer veel werk. Het grove vuil verwijderen, wassen....
Maar nu heb ik ervaring, dat kon ik vorig jaar niet zeggen. 
 
Daarna kaarden. Maar ook daar heb ik in geleerd. Echt vuile plukken niet gebruiken. Gewoon als afval beschouwen.
Er is schaap genoeg in de weide....een plukje meer of minder maakt niet uit.
 
Heb er al weer zin in. Krijg je heerlijk zachte handen van. Ruikt ook zo lekker naar schaap. Al zal niet iedereen dat kunnen waarderen. Ik wel.
 
Wol geregeld, de kaardenmolen staat klaar (er ligt nog voorraad materiaal voor die molen). Mis nog één ding: tijd.
 
Het is superdruk met echte werk-werkzaamheden. Heel veel uurtjes extra. Tijd die later wordt gecompenseerd. Heb in korte tijd al minstens een weekje 'wol-was en kaarden'-tijd bij elkaar gewerkt!
 
 
Tot Babbelzzz
 
 
Na-babbel: het zijn niet alleen schapenvachten die dit jaar de drempel passeren. Nieuw zijn de koeien. Leer...echt heel bijzonder leer. Super materiaal. Moet ik wel eindeloos geduld voor opbrengen. Moeilijk, ben zo nieuwsgierig...kijk echt uit naar de eerste 'koe' die over de drempel stapt!

Lees meer...
Het is al weer heel wat maandjes geleden. Het voelde in de eerste minuten ook een beetje onwennig. Hoe moest dat? Al snel kwam het gevoel in mijn handen, de techniek (in mijn hoofd) en de fascinatie voor het materiaal en proces terug. Heerlijk nat vilten!
 
Voor een klein 'tussendoor' project. Als basis materiaal. Om er armbanden van te maken. Klein werkje, voor de uiteindelijke afwerking kan ik alles gemakkelijk meenemen in trein, boot of wat dan ook. Alles past in een klein tasje. En misschien wordt het niets, dan heb ik toch weer met veel plezier de wol met mijn handen gevilt!
 
De opzet, de plukjes wol, voor de groene 'sliert'
 
 
Maar eerst maakte ik deze roze 'sliert' met stukjes stof en breigaren in het vilt...
 
 
Het resultaat van deze dag...
 
 
Er is een stoorzender aanwezig. Geen kat die het werk onmogelijk maakt. Wel de lokroep van de penselen.....ze schreeuwen al maanden om mijn aandacht. Kriebelt erg. Maar heb nog steeds niet de juiste spirit gevonden om hier aan toe te geven. Wordt nog een langdurig 'gevecht'. Kan niet alles tegelijkertijd!
 
Zie je ze lonken...?
 
 

 

Tot Babbelzzz
Lees meer...
Plof...Het tijdschrift Textiel Plus valt op de deurmat. 
En ik lees in de rubriek 'Ingenaaid' dat er een nieuw boek is verschenen over vilten. Met de titel "Vilten is voor mij...."
 
Eindelijk weer eens een Nederlands boek over vilten. Dit keer komen 92 vilters uit ons land aan bod en tonen hun werk. Middels ruim 500 kleurenfoto's. Een project van Ellen Bakker. Een boek voor en door vilters.
 
 
Ik heb het boek meteen besteld. Want ik kan wel wat inspiratie gebruiken voor al de gekaarde wol. En de andere wolstrengen die geduldig liggen te wachten.
 
En ik kijk echt uit naar het moment dat de deurmat een grote flop geeft: het boek binnen is! Maar het past niet door de brievenbus dus wacht ik op de deurbel.
 
Kijk hoe inspirerend dit prachtig boek is.....
 
 
 
 
 
 
En ik kan niet wachten om de rest te ontdekken! Het vilt-virus gaat weer kriebelen...
 
Tot Babbelzzz
Lees meer...   (1 reactie)
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Welkom op Babbelzzz
Dit is Babbelzzz....

 

 

 

 

 

 

Mijn persoonlijke weblog die vooral gaat over mijn Vogelhuisstad: door mij gepimpte vogel-huisjes die hele steden vormen tegen de muur.
Met bewoners, ieder met een eigen verhaal. Plus het roddelkrantje "De Kwek", gratis in ieder vlieggat bezorgd. Een wereld op zich!

Naast vogelhuisjes pimpen doe ik andere dingen: (nat)vilten, kaarden, breien, snailmailen en meer.
En haken....

Kun je hier ook aantreffen. Verder ben ik dol  op kunst, vormgeving, textiele vormgeving,  fotografie, Photoshop en muziek. En onze drie Heertjes Katers, de katten. Die hebben een eigen weblog waar ze hun avonturen krabbelen.

Veel lees- beleef- en kijkplezier !

Vogelhuisstad:



Categorieën
Leuk!
Favoriete blogs & meer

"Zilverblauw" Anki maakt ook
mooie posters.
(klik op het plaatje)
 
 

 

 


 

 
 
 
Leukste stoffen web-winkels





 
 
 
Andere zaken
 
 


Beeldend kunstenares Miek
Asselman van Miek
(illustraties & kunst)
 
 
 

Ballonartieste Moniek van Alphen
maakt prachtige creaties
!















Kijk ook...
Kijk ook....
 
  POOTJESTIJD  
 
Onze katten Glammer, Mica
& Pansy krabbelen regelmatig
hun avonturen op een puntje.
 
 

Je bent ook daar welkom!

Wil je een kopje of pootje?
Ze staan spinnend klaar om jullie
te begroeten.....
Tellen maar!
Wij tellen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl